Groninger Tafel Tennis Club

Op 1 december 1949 komt de eerste uitgave, van de sindsdien trouw verschenen Ratel uit. De eerste verantwoordelijke redacteur is de heer D. Monningh. Johan Bruse stopt in 1959, na 10 jaar redactiewerk. Hij zal nog tot 1973 zo nu en dan een ingezonden stuk voor de Ratel schrijven. Het clubblad komt vanaf dat moment uit op een groot A4-formaat. Voorheen was de Ratelafmeting vergelijkbaar met de hedendaagse uitgave.
Vanaf augustus 1961 gaat de heer Hessel Ferwerda zich met de Ratel bemoeien. Ferwerda zal 19 jaar lang, vanaf 1959 tot en met 1977, in de Ratelredactie zitten. Vanaf 1962 tot en met 1971 doet hij het redactiewerk zelfs in zijn eentje. In deze periode verschijnen voor het eerst tekeningetjes in de Ratel. Alles wordt in die tijd met de hand gestencild. Wanneer men weet dat de tekeningen op platen gekrast moeten worden, krijg je nog meer respect voor het geleverde resultaat. In 1963 besteedt de Ratel terecht aandacht aan zichzelf. Er wordt teruggeblikt op 15 jaar clubblad, door oud-lid J. Bruse.
In 1970 wil men de Ratel minder kostbaar maken, er moeten advertenties in. Het idee is mooi, maar het zal tot 1985 duren voordat de eerste advertenties daadwerkelijk geplaatst worden.
In 1977 stopt Hessel Ferwerda met het redactiewerk. Tot 1979 zal de Ratel nog de Ferwerda lay-out houden. Vanaf dat moment worden de Ratels gekopieerd. De Ratel zal door de jaren heen verschillende omslagen krijgen. Voor het eerst komen er ook foto's in de Ratel.
In de jaren 80 ondergaat de Ratel een metamorfose. Doordat de Ratels nu gekopieerd worden, gaat er voor de redactie een wereld van mogelijkheden open. Al snel verschijnen de eerste tekeningen. In 1985 verschijnt de eerste foto in de Ratel. Van wie anders dan van het bestuur zelf.
Vanaf nu worden de Ratels ook weer per post thuisbezorgd, want de verspreiding door de leden loopt niet. In 1983 begint de redactie met 'de duim van de maand'. Een mooi initiatief, dat echter snel ontaardt. Leden krijgen eerst nog de duim omdat ze voor GTTC iets betekend hebben, maar al snel weet de redactie niets beter te bedenken dan de duim te geven voor een enkele uitspraak. Dieptepunt is de duim voor de Kerstman vanwege zijn uitspraak 'ho, ho, ho'. Überhaupt lijkt de Ratel rond 1983 meer geschreven voor de redactie zelf dan voor de leden. Er verschijnen geen wedstrijdverslagen en competitiestanden. Het redactioneel wordt vanaf dit moment met 'Neeltje' ondertekend. Jarenlang hebben veel leden het idee dat er een vrouw met deze naam in de redactie zit.
Door de jaren heen heet de Ratel verschillende covers op de titelpagina. Vanaf 1981 gebruikt de redactie een eenvoudige afbeelding van een tafeltennisser. In 1985 maakt Rob van Koersveld speciaal voor de Ratel een voorpagina, terwijl in datzelfde jaar voor het eerst het vorige embleem op de Ratel komt.
In 1983 wordt de eerste 'Linke Leo' geplaatst. Leo van der Beek is trainer van GTTC en heeft een flinke bos krullend haar. Frank Bouwman weet met dit gegeven wel raad en tekent van 1983 tot 1985 14 afleveringen van dit stripverhaal. In zijn korte verhaaltjes betrekt Frank Bouwman de actualiteit.
In dezelfde periode klimt ook Maarten Postma in de tekenpen. Hij maakt absurdistische schetsjes, die niet altijd een link hebben met tafeltennis. In 1985 maakt hij de illustraties voor de eerste Info-Ratel.
Aan het eind van de jaren 80 zal ook Laurens Libeton een enkele tekening maken. In 1988 merkt hij op dat de zaal aan de Parklaan 100 jaar oud is. Hij besluit tot het maken van een meesterwerkje.
Binnen GTTC wordt Christien van Bussel wereldberoemd door haar 'Poppetjes'. Van 1988 tot 1996 staan er 179 tekeningetjes van haar hand in de Ratel. Een unicum in de geschiedenis is het conflict tussen de Poppetjes en het bestuur. Het bestuur besluit officieel dat de tekeningetjes niet meer bij de bestuursmededelingen mogen staan; de informatie zou hierdoor minder serieus genomen worden. Uiteraard stuit dit op weerstand, en enkele maanden zullen de bestuursmededelingen een gedoogzone zijn. In 1996 verschijnt het laatste Poppetje.
In de jaren 90 ontwikkelt de Ratel zich tot een superblad. Erik Tack, en daarna Henk Marsman, weten met een prachtige lay-out de Ratel aanzien te geven. Foto's worden eerst nog gerasterd, en later door de computer gescand. Op de middenpagina's zal dertien maal de zogenaamde 'Uitneembare Ratel-Mini-Poster' verschijnen. Deze komen aan de lichtbalk boven de bar te hangen.
Voor het eerst in de geschiedenis staat de redactie er niet alleen voor. De activiteitencommissie schrijft verslagen, en er komt veel ingezonden werk binnen. Hans Wijering begint met een vervolgverhaal over tafeltennisattributen, en later met zijn column 'Het fijne hoekje'. De redactie kan zich meer op haar voornaamste taak richten, het competitieoverzicht en de mededelingen.
In de Ratel verschijnen puzzels. Een sportquiz, en later cryptische tekeningen waarin sporttermen verborgen zitten.
In 1999 bestond de Ratel 50 jaar en daarom werd een speciale uitgave van de Ratel gemaakt, met daarin de leukste stukken uit de ratel ooit. Voor zover bekend is dit de dikste Ratel ooit met 47