Omdat de uitwedstrijd tegen TALO 2 op 29 september niet door kon gaan wegens gebrek aan vervoer, werd deze in de Herfstvakantie ingehaald op donderdag 21 oktober. Het ervaren trio Paul Putman, Henk Kruidhof en Eef Schuls had de taak om na 4 nederlagen de eerste overwinning voor team 6 te scoren, hoewel we ook al wel blij zouden zijn met een gelijk spel. TALO trad aan met het sterke duo Hepko Hogewerf en Bert Jager, terwijl aanstormend talent Dirk Hogewerf (inderdaad, de zoon van) het team completeerde.

Paul bood de technisch fraai spelende Hepko goed tegenstand, kreeg ook wel kansen op gamewinst, maar trok uiteindelijk toch aan het kortste eind met 9-11, 8-11 en 7-11. De partij tussen Henk en Dirk was een herhaling van de wedstrijd in het voorjaar van 2020. Na winst in de eerste game verloor Henk toen met 3-1. Nu werd het een duplicaat van dit treffen, want hoewel Henk goed weerstand bood tegen de veel sterker geworden junior, verloor hij wederom met 3-1 (11-9, 5-11, 5-11, 5-11). Tegen de bij 4 verenigingen (waarvan bij 2 ook competitie-) spelende Bert Jager wist Eef gedurende de eerste helft van de eerste game totaal niet wat hij moest uitrichten tegen de effectvolle ballen van zijn linkshandige tegenstander. Een tussenstand van 1-8 kondigde een debacle aan. Twee keer in ruim anderhalf jaar een batje in handen hebben gehad leek genadeloos te worden afgestraft. Toch wist Eef zijn spel enigszins te herstellen en van de laatste 8 punten pakte hij er 5. Dit gaf de burger moed en heel brutaal nam de veteraan af en toe zelfs een voorsprong in de tweede game. Dat deze uiteindelijk toch verloren ging was niet echt verrassend en in de derde game leidden te veel onvoorzichtigheden tot een snel einde. (6-11, 9-11, 4-11).

Het dubbel Paul/Henk had in vorige wedstrijden al een goede indruk achter gelaten en ook nu ging het tegen het veel sterker geachte duo Hepko/Bert zeer verdienstelijk. Na een 9-9 tussenstand ging de 1e game mede door een service op de verkeerde helft nipt verloren. De tweede game liet grandioos spel zien dat leidde tot een verdiende winst met 11-5. Na een spannende strijd met 3 service-fouten van beide duo’s, pakte TALO ietwat gelukkig  de 3e game. Dit kwam het GTTC-duo niet meer te boven en was de vierde game een formaliteit. (9-11, 11-5, 9-11, 6-11). Dat Dirk in korte tijd veel progressie heeft geboekt liet hij zien in zijn treffen met Paul. de eerste en tweede game gingen met goed spel van beide kanten naar het jonge talent. Maar Paul kreeg zijn spel weer onder controle met als resultaat overtuigende winst van de belangrijke derde game. Maar mede door goede coaching wist Dirk het spel weer onder controle te krijgen en gedesillusioneerd besloot Paul met de zwakste game van de avond. (8-11, 7-11, 11-6, 1-11). Tegen Hepko speelde Eef niet onverdienstelijk, hetgeen een gelijkwaardige strijd tot resultaat had. Na verlies met klein verschil van de eerste twee games leken de kansen in de derde game om te keren. Maar game-points waren niet voldoende en in de verlenging greep Hepko de toch wel verdiende winst. (8-11, 7-11, 12-14).

Henk speelde voor de derde keer tegen Bert. De vorige twee confrontaties werden duidelijk gewonnen door Bert, die een 271 punten hogere rating heeft dan Henk. Volgens de tafeltenniswetten is dit slechts heel zelden aanleiding tot een grote verrassing. Zo ook nu. Henk deed wat hij kon, maar meer dan 15 punten kon hij niet op zijn naam schrijven. (6-11, 4-11, 5-11). Eef had in het voorjaar van 2020 al eens tegen Dirk gespeeld en won toen overtuigend met 3-0. Dat leek nu ook te gaan gebeuren na winst met 11-2 en 11-5. Bij een tussenstand van 9-7 in de derde game begon Eef echter opeens te prutsen met zijn service en de elke game sterker spelende Dirk pakte verrassend de 3e game. Goed luisterend naar coach Ivo Lint speelde hij totaal anders dan in het begin van deze merkwaardige wedstrijd en na ruime winst in de 4e game wist hij een beslissende vijfde game af te dwingen. Deze ging lang gelijk op, maar had uiteindelijk toch wel heel verrassend Dirk als trotse winnaar. (11-2, 11-5, 9-11, 5-11, 8-11).

Het zou toch niet, weer een 10-0 nederlaag voor Team 6 ? Met nog twee zware partijen voor de boeg leek het wel die kant op te gaan. Maar Paul dacht daar tegen de sterke Bert anders over en pakte brutaal een voorsprong. Helaas kon hij deze ondanks goed spel niet vast houden. Ook in de tweede game pakte Paul genoeg punten om het spannend te houden, maar toch ging ook deze naar de hard meppende Bert. Teleurgesteld kon Paul in de derde game niet meer zijn optimale spel laten zien.(11-13, 8-11, 2-11). Maar al op 5 november speelt team 6 thuis tegen Talo 2 en zijn er nieuwe kansen. Henk besloot de avond tegen Hepko en na een matig begin speelde hij niet onverdienstelijk. Winst was echter iets te hoog gegrepen. (3-11, 9-11, 7-11).

Een nederlaag met 10-0,  een score van 30-5 in games, een verdeling van alle gescoorde punten van 324 tegen 215.                                                  Verdorie, ik kan er nog wel meer statistieken tegenaan gooien, maar veel beter zal het niet worden. We moeten er mee leren leven dat (vooral door Corona) het aantal competitiespelers enorm is afgenomen, waardoor er teams van zeer uiteenlopende sterkte bij elkaar in een poule ingedeeld zijn. Hopelijk komt er gauw een einde aan deze vervelende toestand. Het zou helpen als iedereen gevaccineerd zou zijn.

 

 

 

 

 

Op donderdag 14 oktober trad Team 6 (Paul Putman, Henk Kruidhof en Eef Schuls) in Appingedam aan tegen DTTC 3 (Wim Blok, Robert Nijboer en Johan Folkertsma). Na 2 verloren games tegen Wim( 9-11 en 7-11) kreeg Paul meer grip op het krachtige spel van Wim en won de 3e game met 11-7. Ook in de 4e kreeg hij een kans op game-winst maar verloor toch in de verlenging (12-14). In de partij tussen Eef en de zeer jonge Robert pakte ieder om de beurt een game (7-11, 11-7, 10-12, 11-8) en toen leek het gebeurd met het jonge talent. Eef nam een voorsprong van 8-4, maar begon toen opeens een beetje te klungelen met zijn service en wist de bijna zekere winst alsnog te verspelen door verlies met 10-12. Henk had tegen Johan, duidelijk de sterkste speler van de avond, niet veel in te brengen en verloor overtuigend met 5-11, 5-11 en 2-11. Tegen het veel sterker geachte koppel Wim en Johan dachten Paul en Henk niet veel kans te hebben. Maar niets was minder waar. De eerste game ging dan wel verloren, maar de 10-12 werd bereikt met verrassend goed (samen-)spel. In game 2 en 3 overrompelden Paul en Henk hun tegenstanders met 2x 11-6. De 4e game ging gelijk op tot 10-10, waarna Paul met een foute service DTTC liet ontsnappen (10-12). De beslissende 5e game liet ook lang in het ongewisse wie met de eer zou gaan strijken. Het was uiteindelijk DTTC dat de gelukkige was. Met 10-12 kwam er een eind aan de mooiste partij van de avond. Paul had de juiste spelwijze om de onervaren Robert te verslaan (11-7, 11-3 en 11-9) en haalde zo voor GTTC het eerste punt binnen. Henk kreeg tegen de slim spelende Wim iets te laat door hoe hij het hem moeilijk kon maken. Na 8-11 en 3-11 nam hij iets minder risico’s en met goed spel kreeg hij een paar game-points, die echter verloren gingen  (13-15). Johan won de 1e en 2e game tegen Eef zonder veel moeite te hoeven doen. (4-11, 6-11).  Zijn service was vaak al voldoende voor een punt. Toen Eef deze door kreeg, ontstond er toch nog een aardige game, die met 11-8 naar Eef ging. Vooral door te overmoedig aan te vallen verknalde hij de rest van de partij volledig en liet met 1-11 !!!! duidelijk merken dat Johan voor hem een maatje te groot is. Met een tussenstand van 1-6 begon Henk aan zijn partij tegen Robert. Winst in de 1e game (11-6) gaf Team 6 hoop op een verdiende tweede wedstrijdpunt. Deze hoop werd een hoopje na verlies van game 2 en 3 met 5-11 en 3-11. Maar toen liet Henk weer eens zien hoe vast zijn spel kan zijn en verdiend ging de 4e game naar hem (11-9). Daarna speelde hij iets te wisselvallig om door te drukken en met 11-4 pakte de blije jongeling zijn tweede winstpartij van de avond. Door alle lange partijen was het intussen al aardig laat geworden en besloten werd om op twee tafels de laatste wedstrijden te spelen. Het nadeel hiervan is dat je elkaars spel niet ziet en elkaar niet kan coachen.  Paul moest na 10-12, 4-11 en 3-11 erkennen dat Johan the man of the match was. Eef deed het niet onverdienstelijk tegen de linkshandige Wim, maar had vaak last van de effecten die schijnbaar hoort bij linkshandigen. Door niet te veel risico’s te nemen won Eef nog wel de 1e game (11-7) en was ook in de 2e en 3e zeker niet kansloos (9-11 en 9-11), maar in de 4e game deden een paar niet echt nodige fouten hem toch de das om. Na 3 1/2 uur stond het scorebord op 9-1 voor DTTC. Ik hoop met dit verslag duidelijk te hebben gemaakt dat het toch een leuke wedstrijd was (en ook nog eens zeer gezellig).

Op vrijdag 1 oktober speelde Team 6 de tweede wedstrijd, na de eerste met 6-4 te hebben verloren. De opstelling bestond uit Paul Putman, Marco de Gries en Eef Schuls. De tegenstanders, ActiefVries 5, hadden Almajeed Almawazini, Jan Oltkamp Groenewold en Marijke Gordijn afgevaardigd. Paul en Almajeed waren snel klaar. Debet hieraan was de servicereturn van Paul die zo vaak in het net belandde, dat er van enige spanning geen sprake kon zijn. (2-11, 5-11, 5-11). Eigenlijk heeft Almajeed in de 4e klasse niets te zoeken, maar door het mede door Corona veroorzaakte ledenverlies wordt het voor de NTTB steeds moeilijker om een indeling in homogene klassen samen te stellen. Het treffen tussen Eef en Jan daarentegen werd een spektakelstuk. Eef begon onwennig, maar dat was logisch omdat hij ruim 18 maanden geen batje had gezien. Dankzij een voor Jan vervelende backspin-service haalde hij nog wat punten. (7-11) In de tweede game sloeg Eef zijn slagen langzamerhand iets beter en won deze zelfs: 11-9. Ook de derde game was voor hem, ruim zelfs: 11-5. Jan kreeg echter de backspin-service beter terug en bleek zelf over een service te beschikken die Eef veel te vaak ruim over de tafel sloeg. Hoewel er nog een behoorlijk aantal fraaie langdurige slagenwisselingen de revue passeerde, was bij Eef de pijp leeg. En haalde Jan zo veel punten via netballen binnen dat hij dacht tegen Janet te spelen.(6-11, 6-11) en verdiende winst voor Jan. De 3e partij tussen Marco en Marijke was er een tussen de nog maar kort spelende Marco en de zeer ervaren Marijke. Dat Marijke deze partij dan ook vrij gemakkelijk won is logisch, maar duidelijk was te zien dat Marco aanleg heeft om snel een geduchte tegenstander te worden. Dat liet hij ook ruimschoots zien in het dubbel met Paul tegen Almajeed en Jan. Marco en Paul vormden een verrassend sterk koppel en verloren de 1e en 2e game met het kleinst mogelijke verschil : 10-12 en 12-14. Een enorme verrassing diende zich aan na game 3 en 4, die gewonnen werden met 11-7 en 11-9. De beslissende game ging lang gelijk op, totdat Marco bij 9-9 net aan de verkeerde kant van de middellijn serveerde , waarna ActiefVries met 9-11 ontsnapte, maar GTTC zeker zo actief had gespeeld. Daarna Eef tegen Almajeed, die weliswaar over lange noppen beschikt, maar deze (heel sympathiek van hem) maar 2 keer gebruikte. Zou hij geweten hebben dat Eef allergisch is voor noppen ?  Met 4-11, 3-11, 3-11 spaarde Eef zijn energie voor het treffen tegen Marijke, tegen wie hij zich kansrijker achtte. Ook Paul was tegen Marijke zeker niet kansloos, gezien zijn winst in de eerste twee games . Daarna was het Marijke die de teugels in handen nam en hoewel Paul in de 4e game nog dicht bij de victorie was, gaf de slimheid en ervaring van Marijke toch net de doorslag en bleef kopman Paul nog zonder zege. (11-5, 12-10, 4-11, 11-9, 4-11). Marco was niet opgewassen tegen het geweld van Jan, die ik in  20 jaren niet zo sterk heb zien spelen als deze avond. (5-11, 12-10, 6-11, 4-11). Het optimisme van Eef over een goed resultaat tegen Marijke bleek nergens op te zijn gebaseerd. Hij kreeg het idee te spelen tegen het IJzeren Gordijn, waar niet door te komen was. (8-11, 5-11, 4-11). Ook Marco kon het grote klassenverschil tussen hem en Almajeed niet niet overbruggen, maar haalde tegen hem wel het grootste aantal punten. (3-11, 7-11, 3-11). Een nederlaag met 10-0 dreigde. Maar Paul leek dit te kunnen voorkomen. Tegen Jan won hij de eerste 2 games met 11-8. In de 3e miste hij een matchpoint (10-12) en daarna was het eigenlijk met hem gebeurd. Ook al omdat Jan als ontketend stond te spelen. Met 6-11 en 7-11 ging de laatste kans op een setwinst verloren. Toch heb ik het idee dat Team 6 in de loop van de competitie nog wel van zich zal laten horen.

 

 

Dinsdag 4 februari troffen Ritola 2 en GTTC 7 elkaar in Zuidlaren. Bij Ritola ontbrak kopman Martin Hassing, bij Team 7 ontbrak kopman Marius Schiphorst. De partijen verliepen zonder veel spanning. Paul Putman won in 3 games van Ruud Kamans, Henri Hoekstra en Vincent van de Bijl. Eef Schuls won eveneens in 3 games van deze hen. Henk Kruidhof had tegen onze sportieve tegenstanders drie maal 4 games nodig om te winnen. Het dubbel Paul/Henk won in 3 games van het duo Ruud/Vincent. Een maximale score van 10-0 in het voordeel van Team 7, dat hiermee zijn kandidatuur voor het kampioenschap een goede dienst bewees. De mooiste bal van de avond kwam op naam van Ruud in zijn partij tegen Henk. Een verre hoge bal kwam net achter het net op tafel en sprong door veel backspin over het net terug op tafel.  Na even gezellig een drankje gedronken te hebben met zijn allen en een verfrissende talkshow over het Nederlandse onderwijs kwam er een eind aan een gezellige avond. De volgende competitieronde is pas begin maart.  Tot dan.

 

31 januari 2020, een gedenkwaardige datum. Twee gebeurtenissen vonden op die datum plaats waarover ik hier zou kunnen schrijven. Beide hebben gemeen dat de uitslag weinig zegt over het proces dat tot de uitslag heeft geleid. In Groot-Britannië deden iets meer dan de helft van de inwoners mee aan een referendum.  51 % van hen stemden voor de Brexit, vooral ouderen. Veel jongeren stemden niet omdat ze dachten dat het niet zo’n vaart zou lopen. Nu lijkt het alsof de bevolking massaal achter het besluit staat. Niets is minder waar. De andere gebeurtenis op deze datum is de tafeltenniswedstrijd GTTC 7 – Midstars 8, die ook een uitslag kende welke weinig zegt over de werkelijke verhoudingen.

Voor Midstars speelden Dick Zwart (688), Frans Pricker (646) en Harry Zuur (583). Team 7 trad aan met Paul Putman (772), Marius Schiphof (746) en Eef Schuls (707). Paul startte tegen Dick en sloeg in de eerste game veel aanvallende fouten, zodat deze ruimschoots verloren ging. In de tweede game wachtte Paul iets langer op de bal waarmee gescoord kon worden, wat leidde tot een zeer ruime gamewinst. Toch verviel Paul daarna weer in zijn te gehaaste spel, waarvan de slimme Dick dankbaar gebruik maakte door zelf weinig risico te nemen. Met klein verschil gingen de 3e en 4e game naar Dick en zo nam Midstars een toch wel verrassende voorsprong. (5-11, 11-3, 9-11, 8-11).  Marius nam het daarna op tegen Frank en had vooral in het begin problemen met de effectvolle services van zijn tegenstander, die dan ook de eerste game won. Maar verrassend snel kreeg de nog maar 4 maanden spelende Marius grip op de services en er ontspon zich een spannende wedstrijd met fraaie slagenwisselingen. Na een 2-1 voorsprong in games leek Marius de favoriet voor de winst te zijn, maar Frank dacht daar anders over en pakte de 4e game. De beslissende game was om te smullen. Om en om een voorsprong nemend was het uiteindelijk Marius die met lange harde slagen de meerdere was van Frank, die met korte backhand-smashes zijn naam eer aandeed.

Eef kreeg van een superieure Harry twee games tafeltennisles. Hij kreeg de indruk dat hij tegen een speler uit de 3e klasse moest opboksen, terwijl zijn tegenstander toch een zeer lage rating heeft. Omdat hij erg veel offensieve pogingen had zien mislukken, probeerde hij het in de 3e game maar eens met alleen maar laffe schuifballen. En laat dat nu net het zwakke punt van Harry zijn. Totaal onverwacht won Eef alsnog de volgende 3 games en daarmee de wedstrijd. Als Harry even de moeite gaat nemen om het schuiven onder de knie te krijgen wordt hij volgens mij 2 klassen sterker. (5-11, 2-11 !, 11-7, 11-8, 11-5).

In het dubbelspel speelden Marius en Paul tegen Dick en Frank. Opvallend was in dit treffen het sterke spel van Marius. In een zeer spannende eerste game was het Team 7 dat licht dominant was en daarom de terechte winnaar van deze game. Daarna bleven zij steeds aan de goede kant van de score. (13-11, 11-8, 11-7). De partij tussen Marius en Dick was er een met fraaie slagenwisselingen. Het spel van Dick wordt vaak gekenmerkt door fraaie returns die eigenlijk onmogelijk lijken. Het was echter de als een trein voort daverende Marius die de set duidelijk won in 3 games. (11-8, 11-7, 11-9). Zo had halverwege, na een slecht begin, Team 7 een voorsprong van 4-1 opgebouwd.

Toen Paul tegen Harry speelde wist Eef even niet meer of hij wakker was of droomde. Zo veel moeite hij had met de grote sterke man van Midstars, zo superieur speelde Paul tegen hem. Of was het dat Harry ontzettend inferieur speelde ? Hoe dan ook, na de kortste set die ik ooit heb gezien, was het al gebeurd en stond er een onwaarachtige score op het wedstrijdformulier. (11-1, 11-3, 11-2).  Eef en Frank maakten er een spannender potje van. Na krap de eerste game te hebben gewonnen, leek Eef het snel te willen beslissen. Maar een vrij ruime voorsprong in de 2e game liet hij verloren gaan. Dezelfde (te agressieve) fouten niet makend bezorgden hem ruimschoots de winst in de 3e game. Maar de taaie Frank wist niet van opgeven en deed een voorsprong van Eef in de 4e game teniet. In een voor zijn doen zeer goede beslissende game liet Eef zien dat toch echt hij de meeste aanspraak kon maken op de setwinst. (12-10, 11-13, 11-4, 9-11, 11-5).

Marius behield tegen Harry zijn ongeslagen status in enkel- en dubbelspelen (6 uit 6). Zijn zege kwam geen moment in gevaar tegen een nu wel weer sterk spelende Harry. (11-6, 11-8, 11-9).     De wedstrijd tussen Eef en Dick werd gekenmerkt door vergelijkbare speelwijzen. Beiden staan graag vaak ver van tafel de ballen te retourneren, waardoor de mooiste slagenwisselingen ontstaan, die meestal gekenmerkt worden door de onconventionele banen van de bal. Dick won verdiend, maar ook Eef had veel plezier aan deze match beleefd en ziet nu al uit naar de return, waarin hij hopelijk er conditioneel wat beter voor staat. (8-11, 11-7, 2-11, 8-11). Het slot van de avond werd verzorgd door Paul en Frank. Paul, die graag aanvallend speelt met zo snel mogelijk een hard geslagen opening, hield zich aanvankelijk nog in en nam een ruime voorsprong. Bevrijd van de spanning lukte daarna wel wat hij tijdens een training zo fraai laat zien. Vooral in de laatste game liet hij zien dat hij niet voor niets de hoogste ranking in de 5e klasse b heeft. (11-5, 11-4, 11-4).

Na het lezen van dit verslag heeft u denk ik al wel begrepen wat de diepere betekenis van de Titel is. 8-2 lijkt heel overtuigend, maar Midstars verloor drie maal in 5 spannende games. Het scheelde dus niet veel of de uitslag was 5-5 geworden. Ik denk dat we er in Middelstum weer hard voor moeten knokken om weer zo’n fraaie uitslag te zien. Gesterkt door het thuisvoordeel zal dit zeer sympathieke team er alles aan doen om revanche te nemen.  De tijd zal het leren.

 

 

 

Donderdag 23 januari om 19.30 uur kwam er in Loppersum een eind aan de voor velen veel te lange winterpauze in de tafeltenniscompetitie. Team 7 had enkele forse wijzigingen ondergaan. Zo was de absolute kopman Horia Niculescu gepromoveerd naar Team 6 in de 3e klasse en was tweede man Axel Jellema gestopt met tafeltennis. Paul Putman en Eef Schuls bleven over en hun team werd aangevuld met Henk Kruidhof uit Team 9 en Marius Schiphof, die met slechts 4 maanden trainingservaring voor het eerst competitie ging spelen. Het team werd niet sterk genoeg geacht voor de 4e klasse, zodat het de 5e klasse werd. Dat betekent dat van Team 7 verwacht wordt dat het strijdt om het kampioenschap.

Onze tegenstanders (Talo 3) traden aan met Wim Bootsman (met rating 727 een sterke  5e klasser), Dirk Hogewerf (afkomstig uit de junioren met 477) en Lieve Schram, die na een jarenlange pauze het tafeltennissen weer heeft opgepakt. Henk (691) startte tegen Dirk, won de eerste game, maar liet het daarna volledig afweten en verloor in 4 games, vooral door slordig offensief spel.  (11-8, 7-11, 5-11, 4-11). Daarna was het de beurt aan twee debutanten in de competitie. Al snel werd duidelijk dat Marius in korte tijd de principes van de tafeltennissport behoorlijk onder de knie had gekregen. Op overtuigende wijze won hij zijn eerste officiële tafeltenniswedstrijd. (11-2, 11-4, 11-3). Eef (707) had het in de eerste game erg moeilijk met de effectvolle services van Wim. Pas in de tweede game had hij hierop een antwoord, kwam zelfs tot gamepoint op 10-9, maar verloor alsnog deze game. Ook de 3e game ging lang gelijk op, maar ook deze ging naar Wim, vooral omdat Eef opvallend vaak offensief geslagen ballen net over de tafel sloeg. Zijn excuus dat het net aan zijn kant hoger was werd door niemand geloofd. Maar verdiend was de zege van Wim zonder meer. (5-11, 10-12, 8-11). Na allemaal gespeeld te hebben, stond Team 7 met 2-1 achter, hetgeen eigenlijk niet volgens verwachting was.

Het dubbelspel werd gespeeld door Marius en Henk tegen Wim en Dirk. Na twee zeer spannend verlopen games die door het GTTC-duo met het kleinste verschil werden gewonnen (vooral de 2e game verliep sensationeel met wisselende winstkansen), namen Marius en Henk in de 3e game een enorme voorsprong, die echter geheel verloren ging. Maar net op tijd was Team 7 weer bij de les en werd een belangrijk punt binnengehaald. (11-9, 15-13, 11-9).

Henk speelde tegen Lieve rustig en degelijk en kwam geen moment in de problemen. (11-2, 11-5, 11-5).  Daarna moest Eef het opnemen tegen Dirk, die tegen Henk al een fraaie overwinning als debutant in de seniorencompetitie had binnengesleept. Eef wilde niet dezelfde fout maken als tegen Wim en speelde iets meer op safe. Mede omdat Dirk iets te veel missers sloeg ging de zege vrij simpel naar de veteraan. (11-6, 11-5, 11-4). De echte vuurdoop voor Marius was de partij tegen de sterke Wim. Wat we te zien kregen was ongelooflijk. Niet Wim, maar de onervaren Marius stal de show. En niet zo maar, maar met een speelwijze die jarenlange ervaring deed vermoeden. Vooral zijn vele smashes waren een lust voor het oog. Ook de van vrij grote afstand geslagen verdedigende ballen waren juweeltjes. Na 3 snelle games was de set voorbij. (11-6, 11-4, 11-5).

Lieve mist duidelijk nog wedstrijdervaring en kon ook in haar 3e partij tegen Eef geen rol van betekenis spelen. (11-4, 11-5, 11-4).                   Verreweg de spannendste partij was die tussen Henk en Wim. “Tegen Henk heb ik het altijd heel moeilijk”, aldus Wim. En hij maakte zijn uitspraak helemaal waar. Was het Henk, die boven zichzelf uitsteeg of was het Wim, die door zijn fatalisme verkrampte ? Ik denk beide.  De eerste game ging verdiend naar Henk, maar Wim herstelde zich in de tweede. De derde was echter weer voor Henk, die in deze game heel sterk speelde. Daarom was het des te verrassender dat Wim met zeer grote cijfers de vierde game voor zich opeiste. De strijd leek beslist, maar niets was minder waar. Henk herstelde zich fraai en Wim dacht waarschijnlijk te veel aan zijn vorige wedstrijden tegen Henk. En jawel, de vijfde game werd een walk over voor Henk. Opvallend waren de zeer vreemde missers van Wim aan het eind. Zou het tussen de oren  hebben gezeten ? Ik denk het wel. (11-7, 9-11, 11-7, 3-11, 11-3).

De laatste partij ging tussen Marius en Dirk. Marius was in de eerste game superieur. Maar in de tweede kon Dirk wat meer weerstand bieden en in de derde was er sprake van een echte wedstrijd. Opvallend was niet alleen dat Marius zijn meeste punten scoorde met een keiharde smash, maar dat hij per game maar één smash mis sloeg. (11-1, 11-4, 11-7).

Toch nog een ruime zege (8-2) dus voor Team 7. Concurrent voor de eerste plaats DTTC4 won ook met 8-2. Dat kan dus nog wel eens spannend worden.

Mijn mededeling van vorige week dat ik mijn laatste verslag van de competitie had geschreven bleek niet uit te komen. Door ziekte van onze kopman Horia Niculescu was ik genoodzaakt nog een wedstrijd te spelen, wat inhoudt dat er n0g een verslag volgt. Een voorspelling die wel uit is gekomen is die over de verwachte kampioen. Het werd inderdaad Detac 2, dat het 10-0 won van DTTC 4. Hierdoor lieten zij Oldambt 5 net achter zich (met 1 punt). Maar het scheelde maar heel weinig of Oldambt was met de eer gaan strijken. Had Harmen Free van Detac 2 zijn partij tegen S.Vroom van DTTC 4 niet met 12-10 gewonnen maar verloren, dan had zich dit scenario al afgespeeld !!! Toch denk ik dat Detac 2 de verdiende kampioen is en ook als team meer in de derde klasse te zoeken heeft.

Dan nu de wedstrijd van Team 7, dat in Middelstum door de afwezigheid van Horia in de zwakste opstelling aantrad tegen Midstars 7. De thuiswedstrijd was met 8-2 gewonnen, maar gezegd dient te worden dat Midstars met slechts 2 spelers verscheen. (Alida Huininga en Xander Oskam). Nu moesten Axel Jellema, Paul Putman en Eef Schuls het opnemen tegen een sterker en volledig team bestaande uit Alida Huininga, Pascal Oskam en Joyce Eshuis. Axel beet het spits af tegen Alida, maar zoals wel vaker heeft Axel wat tijd nodig om in zijn ritme te komen. Jammer was het daarom dat hij de 3e game net niet won, zodat hij zijn progressie niet kon voortzetten tot een eventuele overwinning. (6-11, 6-11, 11-13). Thuis had Axel in zijn tweede partij nog in drie games van Alida gewonnen. Paul verloor tegen Pascal krap de eerste game, won de tweede, verloor krap de derde game en leek de vierde voor zich op te eisen na een redelijke voorsprong, maar helaas ging het mis voor hem en liet hij een goede kans op de winst lopen. Debet daaraan was het falen van zijn harde openingen die hij te vaak totaal missloeg, terwijl dat normaal zijn sterkste wapen is. (8-11, 11-7, 9-11, 10-12 ).  Eef begon tegen Joyce erg wisselvallig. Een ruime voorsprong werd in de eerste game weggegeven, de tweede en derde game werden vrij gemakkelijk gewonnen, vooral door de zeer hoog geslagen ballen met een beetje topspin waar Joyce geen antwoord had. Maar doordat er in de 4e en 5e game wat slordigheden in zijn spel binnenslopen en Joyce iets aanvallender ging spelen ging het voor de veteraan toch nog mis tegen deze jonge speelster die ongelooflijk vast is en in deze fase van de strijd bijna alles rustig retourneerde. (10-12, 11-8, 11-6, 8-11, 8-11).

Het dubbel werd gespeeld door Axel en Paul voor GTTC tegen Pascal en Joyce voor Midstars. Na een voor Team 7 desastreus begin waarin bijna niets goed ging, trad er een onverwacht herstel op en werden de 2e en 3e game een prooi voor de Stadjers. Maar langer dan twee games konden zij deze flow niet laten duren en hoewel krap ging de winst naar de Middelstummers. (3-11, 11-9, 11-9, 9-11, 7-11). Axel speelde daarna tegen een degelijk spelende Pascal (die met zijn 16-jarige tweelingbroer en een iets oudere broer jarenlang gedrieën de jeugd van Midstars vormden) en verder dan een in de verlenging gewonnen 3e game kwam hij niet, mede omdat hij te vaak zijn service hopeloos verprutste. Dit onderdeel van het spel is Axels zwakke punt, maar tevens ook zijn sterkste punt, want een goed geslagen service levert bijna altijd een (direct) punt op. Pascal liet Axel royaal achter zich in 4 games. (8-11, 3-11, 12-10, 8-11). Het treffen tussen Alida en Eef werd door hen beiden (en niet alleen door hen beiden) gezien als een heel fraaie match, waarbij vaak de meest onmogelijke rally’s uit de hoge hoed werden getoverd. Op 9-10 in de eerste game nam Eef de domme beslissing om een uiterst riskante service te spelen, die natuurlijk prompt in het net terecht kwam. De tweede en derde game leken als twee druppels water op de eerste; wel weer mooi spel maar ook weer een Eef die het nakijken had. (9-11, 9-11, 9-11).

Paul en Joyce maakten er een langdurige strijd van. Na 4 games hadden ze beiden 42 punten gescoord, wat wel aantoonde dat ze aardig aan elkaar gewaagd waren. In de 5e game gaf echter de nuchtere instelling van Joyce de doorslag in een treffen waarin de keuze door Paul voor de deze avond falende harde opening haar een handje hielp. (9-11, 11-9, 12-10, 10-12, 3-11). Tegen Pascal was Eef drie games instaat om deze jongeling goed tegenstand te bieden, maar aan het eind was de energie helemaal op en werd de beweeglijkheid steeds trager en ging hij te snel proberen te scoren, wat helaas voor hem hopeloos mislukte. (7-11, 14-12, 8-11, 3-11).

Zoals zo vaak was de 3e single van Axel de beste. Tegen Joyce maakte hij minder technische fouten en ook kon hij het geduld opbrengen om tijdens de lange rally’s die Joyce kan spelen het juiste moment van de aanval af te wachten. Zo won hij alsnog een partij in zijn allerlaatste optreden in de noordelijke tafeltennisarena’s en liet hij de hatelijke 0 voor Gasten op het scorebord verdwijnen. (11-6, 11-8, 11-8). Tegen Alida, van wie hij in Groningen maar net verloor met 12-10 in de 5e game, was Paul niet in staat om er op deze desastreuze avond nog iets fraais van te maken. Na redelijk tegenspel in game 1 en 2 liet hij het helemaal lopen en was een beschamende 2-11 zijn deel. (8-11, 10-12, 2-11).

Een ook voor onze opponenten totaal onverwachte monsterzege van 9-1 voor Midstars 7 dus. Door het abominabele spel van Team 7 in het grootste deel van de wedstrijd wel verdedigbaar. Hoewel het verschil in games, 27 tegen 12, met drie keer verlies in de 5e game, een iets dragelijker kijk op deze wedstrijd zou kunnen geven. Het is maar net hoe je het bekijkt. Maar hoe dan ook, de winst voor Midstars 7 was volkomen terecht en toonde eens te meer aan dat Team 7 zonder Horia het heel moeilijk in de 4e klasse zal hebben. Want naast het al gememoreerde vertrek van Axel, ligt het voor de hand dat onze Roemeense vriend in het voorjaar een klasse hoger zal worden ingedeeld. Over welk team ik jullie in januari weer het wel en wee zal mededelen zal hoe dan ook een verassing zijn.

Ik groet al mijn trouwe lezers en hoop iedereen dan weer aan te treffen.

Eef Schuls.

Vrijdag 22 november vond de return plaats van de op 26 september gespeelde uitwedstrijd. De opstellingen van beide teams waren dezelfde als toen. Voor Team 7 speelden Horia Niculescu, Axel Jellema en Eef Schuls, voor Aktief waren dat Chris Schultz, Tamme Beenes en de jonge Daniël Dekker. De tot de top van de 4e klasse behorende Horia had het tegen de snel sterker wordende Daniël ook nu weer vrij moeilijk, maar won overtuigend in 3 games met continu sterk aanvallend spel. (11-8, 1-9, 11-8). Axel wist in Winsum nog een game van ervaren rot Chris te winnen, maar dat zat er nu niet voor hem in. (7-11, 5-11, 6-11). Het treffen tussen Eef en Tamme beloofde spannend te worden, afgaande op de krappe winst in 5 games van Tamme in Winsum. Maar niets was minder waar, Eef kreeg geen schijn van kans en mede door veel te vaak eenvoudige schuifballen te laag te spelen beet hij al na drie snelle games in het stof. (7-11, 6-11, 3-11).

Vanwege zijn laatste wedstrijd dit seizoen speelde Eef de dubbel, deze keer wederom bijgestaan door Horia, met wie hij een week eerder het dubbel had gewonnen, wat bij Team 7 niet te vaak voorkomt. Maar de bevlieging was er deze keer niet en verdiend gingen Chris en Daniël er met het punt vandoor. (9-11, 6-11, 8-11).

Waar Axel in de vorige partij nog in 4 games won van Daniël, kwam hij nu na 3 spannende games net iets te kort. (12-14, 8-11, 9-11). Horia won in no time de eerste game tegen Tamme, maar Tamme wist zich aardig te herstellen en had zelfs kansen om de derde game op zijn conto te schrijven. Maar soeverein zette Horia de zaken weer recht. (11-3, 11-9, 14-12). Eef speelde zijn beste set van de avond in de thriller Schuls Versus Schultz. Na een slow start in de eerste game kon hij lang op winst in de tweede game hopen en misschien wel op het winnen van de hele set, maar net als in de heenwedstrijd was het Chris die na vier games de felicitaties in ontvangst mocht nemen.(4-11, 13-15, 11-9, 11-8).

Axel kon zijn goede prestatie in Winsum (2 keer winst) deze keer niet herhalen, maar wilde zijn huid wel zo duur mogelijk verkopen. Tegen Tamme pakte hij verdiend de eerste en tweede game, maar ging daarna iets te vaak in het net schuiven. Toen dit euvel in de vierde game was verholpen, kon hij zich wederom de meerdere van Tamme noemen. (11-8, 12-10, 7-11, 11-7). Waar Eef in de vorige partij tegen Daniël vier games lang nog enige gelijkwaardigheid vertoonde, was hij nu volkomen kansloos, getuige de schamele 17 puntjes die hij bij elkaar kon slaan. (3-11, 7-11, 7-11). Zijn laatste wedstrijd in een seizoen dat bijna alleen maar dieptepunten kende. Toch maar weer (proberen te) gaan trainen ? De laatste partij van de avond was die tussen de kopmannen Horia en Chris. Horia was uit op revanche voor de nederlaag in 5 games eerder dit seizoen, maar het zag er na twee games nog niet naar uit dat hem dit zou gaan lukken. Een onvoorstelbaar goede derde game zette hem echter op het goede spoor en hoewel Chris een grote achterstand in de vierde game bijna inliep, was het toch Horia, die als enige deze avond ongeslagen bleef in de single-partijen. )14-12, 5-11, 11-3, 13-11).

Een nederlaag met 6-4 betekende dat Team 7 het iets beter deed dan in september, toen het met 7-3 verloor.  Aktief (53 punten) blijft met Oldambt 5 (56 punten) en Detac 2 (53 punten in de race om het kampioenschap van klasse 4B. Ik gok op Detac 2.

Dit was mijn laatste verslag van de wedstrijden in 4 B. De slotwedstrijd tegen Midstars 7 (dat 3 punten meer heeft dan Team 7) vindt zonder mij plaats. Team 7 staat na 9 rondes met 45 punten 5e met 11 punten minder dan de koploper en 30 punten boven de rode  lantaarndrager. Bij winst met minimaal 7-3 zal een 4e plaats worden behaald. Veel succes gewenst Horia, Axel en Paul !

Tot het volgend seizoen. Groeten, Eef Schuls.

Vrijdagavond 15 november ondernamen Horia Niculescu, Paul Putman en Eef Schuls namens Team 7 de reis naar Finsterwolde om daar de degens te kruisen met koploper Oldambt 5. Dit sterke team had in Groningen met 8-2 gewonnen van Team 7, dat toen met Axel Jellema aantrad i.p.v. met Horia. Laatstgenoemde opende het bal tegen Jacques Duys en moest er nog even inkomen na een tijdje in Roemenië te hebben vertoefd. Maar verder dan verlies van de eerste game liet de kopman van Team 7 het niet komen. (8-11, 11-8, 12-10, 11-7). Daarna was het Eef die weer eens mocht proberen tegen de noppen van Jan-Pieter Nuninga een dragelijk resultaat te scoren. Hij had zich voorgenomen er nu eens een serieuze poging van te maken, maar het begin was abominabel en al gauw stond er een 8-2 achterstand op het scoreboard. Maar langzamerhand verdween het krachtsverschil en pakte Eef nog 23 punten en Jan-Pieter nog 25. Dit resulteerde in 8-11, 9-11 en 8-11, veruit het beste resultaat dat Eef in jaren tegen zijn Angstgegner heeft behaald. Tegen het op papier zwakste lid van Oldambt, te weten Hirma van der Veen,  lukte het Paul niet om zich te onttrekken aan het zig-zag geschuif van zijn tegenstandster en een roemloze nederlaag dreigde. Maar net op tijd schakelde Paul over op spel met meer topspin en liet een wanhopige Hirma in het stof bijten. (9-11, 6-11, 11-4, 11-7, 11-7).

Het gelegenheidsdubbel Horia/Eef bakte er in de eerste en tweede game helemaal niets van tegen het veel sterkere duo Jacques/Jan-Pieter. Maar toen Eef op verzoek van Horia meer met topspin ging serveren, knalde Horia de returns met bijna de geluidssnelheid terug op de tafelhelft van onze verblufte tegenstanders. Toen Eef dit ook ging doen als Horia serveerde, begon zich een verrassing aan te kondigen, die ook nog eens gepaard ging met prachtige rally’s die steeds vaker op fraaie wijze door het GTTC-duo in punten werden omgezet. (3-11, 8-11, 11-9, 12-10, 13-11).

Horia behaalde een reguliere overwinning op Jan-Pieter, waarbij het leek of laatstgenoemde meer last dan voordeel van zijn materiaal had. (11-8, 11-8, 10-12, 11-7). Paul zorgde voor een zeer verrassende score tegen Jacques, want hij gunde deze ervaren rot in het vak slechts 16 puntjes in drie games (11-6, 11-6, 11-4). Eef, die al vele malen tegen Hirma heeft gespeeld en nog nooit verloren, kreeg het direct al moeilijker dan hij had verwacht en gehoopt. De eerste game ging na wisselende tussenstanden naar de schuifprinses uit Oost- Groningen. Maar nadat Eef wat minder meeging in het spelpatroon van zijn tegenstandster, werd het weer een match zoals alle vorige. Vooral de harde service naar de backhand levert Hirma te veel problemen op om meer potjes te winnen. (10-12, 11-6, 11-5, 11-8).

Paul, die zo verraste tegen Jacques, leek dit pronkstukje tegen Jan-Pieter helaas niet te kunnen herhalen, getuige het pak rammel dat hij in de eerste twee games kreeg. Op advies van zijn teamgenoten liet Paul zijn weinig succesvolle aanvalsspel varen en legde zich toe op een bijna puur verdedigende variant. Als een machine bracht hij alle ballen rustig terug om te constateren dat het nu Jan-Pieter was die heel vaak faalde bij zijn scoringspogingen. Halverwege de vijfde (!) game was de noppenkoning  zo kapot gespeeld dat hij de handdoek in de ring wierp en al vroegtijdig opgaf. (7-11, 2-11, 13-11, 11-8, 11-4). Het klassenverschil tussen Horia en Hirma is te groot om een spannend verloop van de match te kunnen verwachten en alleen omdat Horia wat gas terugnam in de derde game hield Hirma nog een beetje hoop op een toch nog te behalen overwinning gedurende dit ook nu weer zeer gezellige en sportieve treffen.

Eef zag voor zijn partij tegen Jacques de bui al hangen, want in het dubbel had hij enigszins last van diens effectvolle services. En zijn vrees kwam uit, want te veel punten gingen naar Jacques omdat de vanaf de Varie-spin-rubbers naar buiten draaiende ballen voor Eef een te groot probleem opleverden, waardoor de gelijkwaardigheid in de rally’s teniet werd gedaan. (6-11, 9-11, 6-11).

Hoe dan ook, een fantastische prestatie van Team 9, een forse overwinning op de koploper in haar sterkste opstelling. Horia en Paul ongeslagen, Eef een winstpartij in de singles en winst in het dubbelspel. Degradatiegevaar zal na deze krachttoer wel verdreven zijn. Nog twee rondes tegen de nrs. 3 en 5 en dit seizoen mag geslaagd genoemd worden naar mijn mening.

 

Toen om vrijdag 20.15 uur onze kopman Horia Niculescu nog niet aanwezig was kwam ons na informatie bij een huisgenoot van hem ter ore dat hij in Roemenië was. Zijn bericht hieromtrent was ‘s morgens verzonden, maar in de map “Ongewenste E-Mail” terecht gekomen. Een vervanger regelen leek onmogelijk, maar gelukkig had ons jeugdteam 2 net een competitiewedstrijd gespeeld en de zeer jonge Boaz Be Lockhorn werd bereid gevonden om in te vallen. De mannen van Detac 2 hadden geen bezwaar en stemden bovendien in met een aangepast speelschema zodat het voor Boaz niet te laat zou worden. En zo speelde Boaz drie sets die werden afgewisseld door een set van Paul Putman en Eef Schuls.

De eerste set ging tussen Boaz en de ongeveer 5 x oudere Dick Verwey. Met heel veel moeite wist Dick de eerste en tweede set te winnen, maar de verrassing leek compleet te worden toen Boaz de volgende twee sets wist te winnen met spel dat een lust voor het oog was en waarvan de sportieve Dick zei te genieten. Waarschijnlijk was het de ervaring van Dick, of het lichte voordeel van zijn korte noppen, die er voor verantwoordelijk waren dat hij deze prachtige partij voor zich opeiste. (12-14, 10-12, 14-12, 11-7, 6-11). Zijn tweede set speelde Boaz tegen René van Dijk. Vreemd genoeg had hij het tegen René, die een veel lagere rating heeft dan Dick, veel moeilijker. Nog wel heel mooi en aanvallend spelend sloeg hij net iets te vaak een bal net mis. Maar ook nu kreeg hij weer vaak de handen op elkaar van de geamuseerde toeschouwers. (11-9, 6-11, 7-11, 15-13, 8-11). Ook in zijn laatste partij tegen Harmen Free maakte Boaz er weer een prachtige demonstratie van zijn kunnen van. Het lijkt wel of hij beter speelt tegen tegenstanders die een veel hogere rating hebben. Na even te wennen aan het effectvolle spel van Harmen in de eerste game, maakte Boaz met zijn surplus aan techniek duidelijk dat hij deze avond niet zonder overwinning naar huis wilde gaan. Drie games van hoog niveau bezorgden hem zijn meer dan verdiende punt. (5-11, 11-8. 11-8, 11-7)

Paul speelde tegen Dick misschien wel zijn twee beste games uit de competitie en leek linea recta op een verrassende overwinning af te stevenen. Maar helaas kwam er enige twijfel in zijn spel en kon hij het hoge niveau niet volhouden, waarna Dick opgelucht kon ontsnappen via een 5e game waarin Paul geen potten meer kon breken. (11-8, 11-9, 5-11, 8-11, 2-11). Tegen Harmen leek Paul bij voorbaat niet kansloos en na drie games leidde hij met 2-1. Maar ook nu kon Paul wederom niet doordrukken en liet zijn tegenstander ontsnappen met minimaal verschil in de 5e game. (6-11, 11-6, 11-6, 5-11, 9-11). Tegen René begon Paul als favoriet en deze rol maakte hij in de eerste en tweede game ook waar. De derde game ging echter verloren en het was de vraag of Paul de draad nu wel weer zou kunnen oppakken. Gelukkig lukte dat nu wel, zelfs op overtuigende wijze, met die mooie aanvallende slagen met topspin die hij kan spelen. (11-7, 11-4, 8-11, 11-5).

Eef Schuls begon goed tegen Harmen en kwam met 7-5 voor te staan toen hij een aantal netballen tegen kreeg en mede hierdoor, maar vooral door onder zijn normale niveau te spelen de eerste game verloor. Hij dacht het spelpeil van het begin van de eerste game wel weer ergens op te kunnen pikken, maar dit mislukte jammerlijk. Zou hier het gebrek aan training debet aan kunnen zijn ? (7-11, 8-11, 3-11). Tegen René ging het echter opeens stukken beter en kon hij zijn favorietenrol (gebaseerd op het verschil in rating) volledig waar maken.  (11-3, 11-4, 11-7). Tegen Dick leek het een afgang te worden voor de noppenhater, maar de last die Eef van de korte noppen had was minimaal. Een knieblessure die opspeelde werd wel even lastig, maar met een strakke knieband om had dit verder geen invloed meer. Eef won zowaar de tweede game en kwam tot 9-9 in de derde. Toen was de pijp echter leeg en pakte Dick zijn derde winst van de avond.        (4-11, 11-6, 9-11, 5-11).

Het dubbel werd aan GTTC-kant gev0rmd door Paul en Eef. Na een 2-1 voorsprong in games leek dit niet-ingespeelde team (Eef speelde zelfs zijn eerste dubbel sinds ruim een jaar) voor een verrassing te kunnen zorgen tegen Harmen en René. Maar om de zege echt binnen te halen, had Team 7 met Boaz aan moeten treden. Wel werd het een spannend spektakel dat vijf games duurde. (7-11, 11-6, 11-6, 8-11, 7-11)

Team 7 verloor dus met 7-3. Maar wel vijf keer na een vijfgamer. Neemt niet weg dat Detac verdiend heeft gewonnen. Wij danken hen voor de medewerking wat het meespelen van Boaz betreft. De sfeer was perfect, tijdens de wedstrijd en gedurende de “derde helft”.

(Terzijde 1: ik besef opeens de betekenis van het woord wedstrijd: spel waarop je kunt wedden. Vreemd eigenlijk.)
(Terzijde 2: goed om Arend Nijdam weer in de zaal te zien na zijn oogoperatie. Hij heeft ook al weer gespeeld en 2 keer gewonnen. Hij liet me wel even schrikken toen hij vertelde dat hij met lange noppen heeft gespeeld. Gelukkig wel als geintje.).
(Terzijde 3: Harmen, bedankt voor de filmpjes van de wedstrijd die je ons hebt gestuurd).
(Terzijde 4: Zelden een wedstrijd gezien waar zo veel netballen werden geteld. Het waren er meer dan 60; er werd zelfs een rally gespeeld met 4 netballen en een randbal. Wel waren de netballen “eerlijk” verdeeld).

Volg GTTC

Onze locatie

404

Deze pagina is niet gevonden. Klik Hier om terug te gaan naar de homepagina