Login

Op vrijdagavond 15 februari traden voor Team 8 Piet van Gijssel, Chris van Boetzelaer en Eef Schuls aan tegen het op papier sterkere Midstars 5, dat Peter Dijkstra, Dominic Beekman en Rob Andringa had opgesteld. Piet kwam zoals wel vaker een beetje langzaam op stoom, hoewel hij tegen Peter lang winstkansen had in de 1e game. Ook de 2e game verliep nog niet naar wens van de altijd snel naar een winner zoekende hardhitter. In de 3e game liet Piet zien waartoe hij in staat is en won deze overtuigend. Meestal kan Piet dit niveau dan vasthouden, maar dat lukte hem deze keer niet, vooral vanwege het slimme spel van Peter. (9-11, 7-11, 11-7, 6-11).

De zo als altijd weer stabiel spelende Chris verloor tegen de linkshandige Dominic enigszins ongelukkig de 1e game heel nipt. Vooral de van heel ver en zeer hoog teruggebrachte ballen die Dominic vaak en vakkundig speelde gaven de doorslag, waarbij de enorme zijspin die bij linkshandigen blijkt te horen, een grote rol speelde.De 2e game verliep eigenlijk op de zelfde wijze en ging voor Chris ook weer met het kleinst mogelijke verschil verloren. Ook in de 3e game bleef Dominic de betere, waardoor deze prachtige match toch wel onverwacht snel ten einde kwam. ( 10-12, 9-11, 8-11). Trouwens, al eerder, in september 2015 had Dominic ook al eens van Chris gewonnen (met 3-1).

Eef achtte zich bij voorbaat niet kansloos tegen Rob, van wie hij 10 jaar geleden wel eens had gewonnen, maar in maart 2017 nog had verloren. Maar hoe bedrogen kwam hij uit. Totaal kansloos werd hij door Rob van tafel geslagen, of beter gezegd: totaal kansloos sloeg hij zichzelf van tafel. Sympathiek van Rob dat hij hem bij 0-10 in de 3e game nog een puntje gunde. (3-11, 8-11, 1-11).

Het dubbel Chris/Piet had een week eerder voor het eerst in 2 seizoenen een overwinning behaald, maar kon dit tegen Peter en Dominic niet nog eens. Toch werd er goed gespeeld en in de 1e game zelfs een gamepoint behaald. De iets minder goed verlopende 2e game werd gevolgd door een spannende 3e game, die minimaal werd verloren. (10-12, 6-11, 9-11). Zo, dat was een opwekkend begin tegen een team dat met ons team en Argus zeer waarschijnlijk in het rechter rijtje zal eindigen: 0-4 !!!

Een topduel was die tussen Chris en Peter, in hun eerste onderlinge treffen. In zeer gelijkwaardige games gaven de matadoren elkaar in lange rally’s weinig toe. 0-1, 1-1, 2-1, 2-2 in games leidde naar de apotheose van dit heerlijke treffen, waarvan wel duidelijk was dat de winnaar degene zou worden die zijn zenuwen het best onder controle had. Gelukkig voor Team 8 en voor het verdere verloop van de wedstrijd bleek dit Chris te zijn. Piet kon in de eerste game tegen Rob nog niet laten zien dat hij inspiratie had opgedaan uit de prestatie van Chris, maar daarna was er geen houden meer aan en toverde hij bal na bal keihard om tot fraaie scores. Opvallend was dat Piet in de 2e game een voorsprong van 10-0 had genomen voordat Rob kon tegen scoren. In zijn partij tegen Eef was Rob hetzelfde overkomen, maar dan in de rol van Piet. (9-11, 11-5, 11-9, 11-6). Na zijn winst op Rob in oktober 2009 is Piet tegen hem nog ongeslagen.

Eef had Dominic nooit eerder getroffen, dus wist hij niet wat hem te wachten stond. Dat duurde niet lang, toen wist hij dat dat een hoop effect zou zijn, te beginnen met de kromme linkshandige services die hem te veel punten kostten om ook maar de geringste winstkans te hebben. Een ver onder zijn niveau gespeelde 3e game maakte een snel einde aan zijn lijden. Het treffen Chris-Rob had in de historie 1x eerder plaats gevonden: in oktober 2009 greep Chris de winst. Dat leek hij nu ook te doen en wel zeer snel. Hij had een flitsende start, maar in de 3e game stokte er iets bij Chris op een normaliter geruststellende tussenstand. De 4e game pakte hij echter op de specifieke Chris-manier: de ballen langere tijd goed geplaatst terugbrengen en pas toeslaan op een kansrijk moment. (11-5, 11-7, 9-11, 11-9).

Na een tussenstand van 3-5 en het treffen tussen Eef en Peter voor de boeg was het behalen van een gelijk spel verder dan ooit uit het gezicht verdwenen. Eef had in maart 2017 dan wel van Peter gewonnen, maar dat was in diens eerste competitie-seizoen. Intussen had de sympathieke Middelstummer met zijn verblindende schoenen een rating opgebouwd van ruim 1000, terwijl die van Eef tot onder 800 is gezakt. Maar rating zegt niet alles. De speelstijl van de tegenstander speelt ook een voorname rol. En die van Peter lag de kansloos geachte Eef heel goed. Met afwisselend beheerst en agressief spel pakte Eef brutaal de 1e game. De 2e verliep min of meer identiek, maar mede door een net- en een randbal aan het einde ervan ging deze voor Eef verloren. (natuurlijk beloofde hij ter plekke dit zeker in het verslag op te nemen).De 3e game leek op de vorige games en ging ook tot ieders en vooral tot Peters verbazing weer naar Eef, die verzuchtte: “O, o, o, die tweede game toch !” de kwaliteiten van Peter gaven in de 4e en 5e game meer en meer de doorslag en na 6-7 in de laatste game gaf Eef zich definitief gewonnen.

De laatste partij tussen Piet en Dominic was ook al weer een spannende, vooral de eerste 3 games waren thrillers en bezorgden Dominic een 2-1 voorsprong. Maar met 2 supergames maakte Piet duidelijk wie de sterkste was (11-9, 9-11, 9-11, 11-7, 11-6) en kreeg hij revanche voor de nederlaag in september 2015.

Einduitslag 4-6.  Een goede lezer heeft vast wel gezien waar de grootste kans op 5-5 lag. En waarom Midstars toch de verdiende winnaar was ? Nou zij wonnen 24 games en Team 8 slechts 15. In de kantine hebben we er nog een gezellige 3e helft aan vastgeplakt. In dezelfde formatie zal Team 8 er in de return hopelijk weer net zo’n spannende avond van maken. Maar wat zeker is, de sfeer zal er weer net zo gezellig en sportief zijn.

Jeugd 1; wedstrijd 2; Wessel, Kevin, Lukas.

Van uw geniale Auteur: L. Petzinger.

Afgelopen zaterdag was alweer de tweede competitiedag voor jeugd 1. We speelden tegen ATTV Blauw-wit uit Almelo, wat een stuk rijden is maar daar zijn we ondertussen een beetje aan gewend. Voor Wessel was het wel de eerste autorit in de competitie, en hij heeft gemerkt wat onze gewoontes zijn tijdens de ritten: de muziek zo hard mogelijk en net zo hard meekrijsen. De perfecte voorbereiding voor een roerige wedstrijd in een zaal waar ook de herrieschoppers van GTTC Heren 1 aanwezig waren, althans, dat zou je denken…

De wedstrijd begon nadat we hadden ingespeeld. Onze tegenstanders hadden een invaller uit team 2, die met degelijk spel het in de derde wedstrijd gelijk de eerste set al lastig maakte voor Wessel. Hij kwam de tweede set overtuigend terug maar kwam daarna in een tenenkrommende wedstrijd als verliezer uit de bus. Verder wist de invaller nog aardig wat punten te pakken, maar hij pakte verder geen set meer. In de andere mentale schaakspellen wisten de gebroeders Harsveld van Wessel en Kevin te winnen, maar ik kon ze allebei met 3-1 pakken, met wederom veel punten door de service. In de dubbel (Kevin en Lukas) werd goed gespeeld maar tegen de tweelingbroers is weinig te beginnen in de dubbel.

Op de terugweg stond de muziek net zo hard als heen ondanks de daarvoor wat treurige gemoederen en de hevige verliezen die zijn geleden en reden we gestaag naar
Dedemsvaart. Daar hebben we gegeten in een pizzeria, waar de barbaar Thomas Groenevelt ananas op de pizza nam, maar waar we toch erg lekker hebben gegeten. Eenmaal aangekomen bij GTTC moest Kevin er snel vandaar voor zijn professionele spelletjesspelen. We hebben nog geklaverjast met Eelke erbij, die volgens de traditie losse tienen opgooit, maar met Thomas wisten ze het tegen Wessel en mij nog aardig te houden. Ook hebben we nog gedart op het bord wat er sinds die dag hing. Er hing een hele gezellige sfeer in de kantine, maar rond elf uur gingen we allen naar huis.

Einduitslag: 6-4 verlies uit in Almelo

Dit seizoen zal het eerste jeugdteam van elke wedstrijd een verslag schrijven. Doel: GTTC, maar heel tafeltennissend Noord-Nederland als fan winnen voor deze fanatiekelingen. Wessel, Lukas, Guus en Kevin – razende reporters als zij allen zijn – zullen per toerbeurt hun ervaringen met de digitale wereld delen. Er is slechts één opdracht: het moet verder gaan dan het scoreformulier. Onze nieuweling van TTV Vinkhuizen, Wessel, bijt de spits af.

Verslag GTTC 1 vs ARGUS 2

We hadden vandaag onze eerste wedstrijd van de competitie en tevens mijn eerste wedstrijd voor GTTC. GTTC bestond vandaag uit Lukas Guus en Wessel en Argus 2 bestond uit Thije, Daniëlle en Pien. Tijdens de teambespreking kreeg ik te horen dat er tijdens de hele wedstrijd je telefoon niet mocht gebruiken, wat is wel apart vond. We begonnen aan de wedstrijd en we wisten gelijk dat elke wedstrijd erg zwaar zo zijn omdat de eerste vier enkels allemaal uit vijf games bestond. We speelden allemaal erg goed en met de hulp van Thomas hebben we met 8-2 gewonnen. Volgende thuiswedstrijd is op 23 februari om 12:00 tegen SMD, kom allemaal kijken.

Vrijdagavond 1 februari 20.15 uur, eindelijk kwam er een eind aan de tafeltennis-loze periode van de winterstop. De komende maanden weer lekker spelen en vol spanning kijken naar alle uitslagen via TTapp en de sites van de KNTTB.

Team 8 begon thuis tegen het sportieve trio van Tjuchem 2, dat volgens mij de beste papieren heeft wat het kampioenschap betreft. Een wel zeer premature uitspraak, maar om deze over een aantal weken te doen vind ik te simpel. Frans Schmolzer, Roel Lubben en Heinz Günther vormen een sterk, homogeen team dat alleen wat punten zal morsen tegen de allersterkste spelers in onze poule.

(Onderstaande uitslagen staan vermeld zoals ze op het wedstrijdformulier staan, dus GTTC 8-Tjuchum 2)

Frans nam het in de eerste partij op tegen Piet van Gijssel, die het in het begin even kon bijhouden en zelfs een game pakte. Maar toen de sympathieke Tjuchumer, die na 35 jaar onthouding 6 maanden geleden zijn batje weer opzocht, even gas gaf, was het snel gebeurd. (8-11, 12-10, 4-11 en 6-11). Ook in de partij tegen Chris van Boetzelaer werd al snel het krachtsverschil zichtbaar. Hoewel Chris tot de sterkste derdeklassers behoort, was de partij al na 3 games ten einde. Wel vond Chris in de derde game de tactiek om er een goede wedstrijd van te maken, maar ook na de vele lange slagenwisselingen verloor hij, hoewel nipt, deze game. (8-11, 7-11 en 11-13). Dat Eef Schuls ook maar enige kans had op succes geloofde natuurlijk geen hond. Hij had zelf meer het idee in de effectenbeurs te staan dan in de tafeltenniszaal. Wat kan deze man een effect aan een bal geven. Daardoor belandden te veel returns in het net en ondanks een aantal zeer fraaie scores was het leed binnen no time geleden. (5-11, 4-11 en 8-11).

Roel Lubben won nog wel de eerste game tegen Chris, maar van Chris is bekend dat hij langzaam op stoom komt. Die ontwikkeling liet hij ook nu weer zien en met degelijk en geduldig spel draaide hij Roel steeds meer de duimschroeven aan, wat resulteerde in steeds ruimere gamewinst, (9-11, 11-9, 11-7 en 11-5). Tegen Eef leek hij nog onder de indruk, want de eerste game verloor hij tegen alle verwachtingen in met 11-7. Het vreemde van deze uitslag is dat het zeer harde, aanvallende spel van de GTTC’er bijna steeds leidde tot het met de bal raken van de tafel aan de kant van de tegenstander die vaak niet meer bij de bal kon komen. Waarom de ballen in de daarop volgende games bijna steeds net niet de tafel raakten zal na het bekijken van de beelden hopelijk duidelijk worden, want hoewel het naar het einde toe wel steeds weer wat beter ging is er toch sprake van een afdroging. (11-7, 2-11, 5-11, 8-11). Tegen Piet dacht Roel even snel  een overwinning te boeken, want de 1e en 2e game haalde hij tamelijk probleemloos binnen. Maar wie Piet kent weet dat hij dan op zijn sterkst is. Zijn agressieve spel begint dan te lopen en vaak komt hij dan alsnog als triomfator uit de strijd. Ook nu volgde een dergelijk scenario met winst in de 3e en 4e game. Was het de iets te grote uitbundigheid in zijn spel of was het een geheim wapen van Roel waardoor het toch nog mis ging voor onze kanonnier ? Wie zal het zeggen, maar een feit is dat Roel won met 6-11, 8-11, 11-8, 11-5 en 6-11.

Heinz Günther werd bij voorbaat gezien als de man van wie de puntjes zouden kunnen worden afgesnoept. In zijn eerste partij tegen Eef leek dit na 4 games inderdaad tot de mogelijkheden te behoren. Moest Eef eerst nog even wennen aan het effectrijke spel van zijn opponent, in de 3e en vooral in de 4e game had hij er geen problemen meer mee en werd bij hem het geloof in winst steeds groter. Dat het in de 5e game toch nog mis ging voor de man met een 200 punten lagere rating dan zijn 3 tegenstanders, werd achteraf door Heinz verklaard met de opmerking dat hij in de 3e en 4e game iets te offensief speelde en het in de beslissende set wat defensiever is gaan doen. En dat kon inderdaad wel eens de juiste analyse blijken te zijn. ( 6-11, 6-11, 11-7, 11-4, 5-11).  Tegen Piet, die veel beter kan omgaan met sterke effecten van de tegenstander, kon Heinz de juiste remedie niet vinden en moest de eer aan zijn in deze partij superieure tegenstander laten. (11-5, 5-11, 11-6 en 11-7).  Dat Heinz daarna nog tegen Chris diende aan te treden beloofde op voorhand niet veel goeds voor hem. En inderdaad ging het als verwacht, maar dat de overwinning van Chris zo groot zou uitvallen was toch wel een verrassing. De van effect zwangere ballen werden op rustige wijze door Chris eindeloos teruggebracht tot hij zijn kans schoon zag om een beslissende tik uit te delen. 11-4, 11-6 en 11-7 is een uitslag die geen enkele twijfel laat bestaan over de superioriteit van Chris.

Rest nog het dubbel, een voor Team 8 desastreus onderdeel van de wedstrijd. Het vorig seizoen werden ze alle 10 verloren. En ook nu verliep het weer niet al te best. Piet en Chris hadden geen schijn van kans tegen Frans en Roel: 6-11, 6-11 en 8-11. Hopelijk gaat het in het verdere verloop van de competitie iets beter met het dubbel, want de gemiste punten zijn een belangrijke reden waarom Team 8 vaak op een lage plaats in de eindrangschikking is beland.

De kop is eraf. Een nederlaag met 7-3 tegen deze tegenstander is redelijk, maar met een beetje geluk hadden de in 5 games gespeelde partijen van Eef en Piet misschien winst opgeleverd. Maar daar hebben we niets aan natuurlijk, of het moet al zijn de we er wat meer zelfvertrouwen uit kunnen putten voor de volgende wedstrijden. Dit en de gezellige sfeer waarin de avond verliep was de voornaamste winst van deze avond. We verheugen ons al op het treffen in het gezellige zaaltje in Tjuchum.

Bij de kwartfinale van de Nationale Jeugdmeerkampen deden afgelopen zondag Boaz Lockhorn, Pelle Kuipers en Rover Daan mee. Het toernooi stond voor onze welpen vooral in het teken van “durven spelen” en het reguleren van de eigen concentratie om een zo goed mogelijke prestatie neer te kunnen zetten. Dit resulteerde in vele pieken met BH-flips, slimme services en bolle openingen, en sommige dalen waaruit omhoog geklommen werd. Het was toch wel een hele verrassing dat de drie jongens zich allen plaatsten bij de beste drie spelers in hun poule, waardoor zij zich kunnen opmaken voor de halve finales in Nijmegen op 3 februari.


Martin plaatste zich helaas niet bij de junioren, maar Rover verwondert zich over zijn hoge niveau

Ik wil (ook) hier mijn grote dank uitspreken richting de coaches Lukas en Hidde die in woord en daad een ontzettend fijne, goede en warme bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling van deze drie fanatieke spelertjes. Wij hebben als coaches de dag gezellig afgesloten bij de Hajé in Emmeloord – en hebben nog steeds schorre kelen van het meezingen op ‘Bohemian Rhapsody’. Er schijnt een filmpje te zijn dat hopelijk nog niet viral is gegaan…


De coaches zijn ook na afloop scherp(er dan deze foto)

Lijkt het je ook leuk om eens te coachen? Spreek me gerust eens aan!


Na het toernooi spelen Lukas en Boaz even uit

Vrijdagavond 16 november, het treffen tegen degradatieconcurrent Argus 5 staat op het programma. In Harkstede (met onze kopman Chris van Boetzelaer) verloren we met 7-3. Met Axel Jellema, Eef Schuls en Piet van Gijssel voor Chris, moest het resultaat behoorlijk beter zijn, wilden we niet op onoverbrugbare afstand komen te staan. Argus trad wederom aan met Abel Elzinga en Ineke Scholtens. Loes Koning meldde zich ziek af en werd vervangen door de uitermate sterke Gijs de Vries die ook met zijn eigen team naast ons speelde.

Team 8 ging ongekend goed van start. Met 11-7, 8-11, 11-8 en 11-7 gaf Piet overduidelijk zijn visitekaartje af. Op zijn zoals altijd keihard geslagen ballen had Abel weinig weerwoord. Eef, die eerder van Ineke verloor met 3-1, had het in de eerste game wederom moeilijk, vooral met haar service. Toen hij deze beter begon te lezen ontstond er een spannende wedstrijd die door hem uiteindelijk werd gewonnen met       11-13, 11-8, 11-9, 7-11 en 11-7 , waarmee hij het aantal gewonnen partijen in deze competitie verdubbelde ! Axel deed het aanvankelijk erg goed tegen Gijs, maar vergooide zijn kansen door slordig spel in de 3e game: 8-11, 10-12, 3-11.

Het dubbel is voor Team 8 deze competitie een drama. Maar daar was deze keer weinig van te merken. Piet en Eef haalden superieur de 1e en 2e game binnen en kwamen dicht bij winst in de 3e. Nadat de 4e game nipt werd verloren ging de kaars langzaam uit en de 5e game ging door te opportunistisch spel ruim verloren. Jammer, gestrand in het zicht van de haven. Cijfers: 11-5, 11-8, 9-11, 9-11, 5-11.

Eef, die eerder kansloos was tegen Abel, leek in herhaling te treden. De 1e game ging ruim verloren, de 2e al minder ruim, wat hem het idee gaf dat hij de juiste bestrijdingswijze had ontdekt. Dat dit idee juist was demonstreerde hij in de volgende games. Game 3 en 4 werden gewonnen door de totale outsider. Aangeslagen door deze onverwachte ontwikkeling liet Abel het in de beslissende 5e game afweten en kwam op achterstand (7-3 !) te staan. Maar Eef begon weer last te krijgen van een kwaal die hij dit hele seizoen al heeft, nl vijfdegameitis. Een duidelijk pechgeval en een paar blunders kregen hem alsnog op de knieen en hij verloor uiteindelijk met 4-11, 7-11, 11-9, 11-9, 7-11.

Piet begon desastreus tegen Gijs. Verlies met 11-2 mag toch niet normaal genoemd worden. De dode services van Gijs belandden allemaal in het net of ver ervoor, de kansen van Piet werden te enthousiast om zeep geholpen met behulp van kanonskogels. Op deze fouten gewezen ging Piet uit een ander vaatje tappen en won overtuigend de 2e game en dreigde dit ook met de 3e game te doen, wat helaas op het nippertje mislukte. Ook de 4e game ging lang gelijk op, maar uiteindelijk verloor Piet toch van de sterke jongeling van Argus met 2-11, 11-6, 10-12 en 8-11.

Axel speelde tegen Ineke een spelletje waarop zij vaak helemaal geen antwoord had. Een beetje spanning in de 3e game nam niet weg dat de overwinning Axel eigenlijk niet kon ontgaan. (11-5, 11-5, 11-13, 11-7). Tegen Gijs verloor Eef zoals wel een beetje verwacht de 1e game. De “dode” services speelden hierbij een voorname rol. Eenmaal op de hoogte van de juiste return kwam het aan op de slagenwisselingen en hierin waren beiden redelijk elkaars gelijke. Eef won dan ook niet onverdiend de 2e game en Gijs dito de 3e. De 4e game verliep als een thriller en ging uiteindelijk met het kleinste verschil naar Gijs. (7-11, 11-8, 7-11, 11-13).

Een heel vreemde partij was die tussen Axel en Abel. De eerste game ging nipt naar Abel, de tweede nipt naar Axel. In de 3e game lukte opeens niets meer bij Axel, maar hij herstelde zich in de 4e. Helaas kon Axel de concentratie in de laatste game niet vasthouden en mislukten bijna al zijn slagen. Maar wat zat hij dicht bij een herhaling van zijn winst op Abel in de eerste wedstrijd. (9-11, 11-8,3-11, 12-10, 1-11).

Piet kreeg van Ineke meer tegenstand dan werd verwacht. Hij won dan wel de 1e game, maar de 2e en 3e gingen verdiend naar Ineke. Piet heeft al heel vaak laten zien dat hij ergens reservekrachten kan aanboren en vrij overtuigend won hij de 4e en 5e game (12-10, 8-11, 7-11, 11-5, 11-8).

Ondanks verdienstelijk spel leed Team 8 toch weer een nederlaag (4-6). Mede debet hieraan was het goede presteren van invaller Gijs de Vries, die al zijn partijen won. 20 games winnen was helaas niet voldoende om zelfs maar een gelijkspel te behalen. (Ja ja, ik weet het; je kunt zelfs verliezen met 10-0 en toch 20 games winnen). Nog 2 wedstrijden te gaan. Ik speel niet meer mee, dus dit was het laatste verslag. Volgend seizoen hoop ik weer verslag te mogen doen van de wedstrijden van mijn team, het liefst vanuit de 3e klasse. We zullen het zien.

Donderdagavond 1 november begaf team 8 zich voor de 7e competitiewedstrijd naar Yde om The Batswingers 3 een paar punten af te snoepen. Speelde in de eerste wedstrijd Piet van Gijssel (goed voor 2 winstpartijen) mee bij Team 8, nu moest Eef Schuls proberen deze prestatie minstens te evenaren. Chris van Boetzelaer (goed voor 2 winstpartijen in het eerste duel) en Axel Jellema verdedigden wederom de kleuren van GTTC. Helaas ontbrak bij de thuisclub de sympathieke tweehandige Romano Beijk, wat des te vervelender was omdat er geen vervanger voor hem was.

Chris speelde in de eerste partij van de avond zulk subliem tafeltennis, dat Bart Nieuwold, toch echt geen kleine jongen, geen moment aan een overwinning mocht denken.  Zijn gevaarlijkste wapen, de harde forehand smash, wist Chris slim onschadelijk te maken door vooral de backhand te bestoken. Resultaat: 11-6, 11-8 en 11-9 voor Chris. Michiel Harms leek daarna snel korte metten te maken met Axel (6-11), maar na de eerste game ontstond er plotseling een totaal ander beeld: Axel was in het verdere verloop van de wedstrijd gelijkwaardig aan de vaak ver van tafel staande hardhitter. Mede door foute services op cruciale momenten en andere pech liet Axel zijn opponent ontsnappen (9-11, 10-12 !!!)

Eef dacht tegen Bart op dezelfde manier voor de winst te gaan als Chris. Maar daar kwam aanvankelijk niets van terecht, gezien de dramatische uitslag van de eerste game: 1-11 ! Vaak zullen zulke cijfers een speler zodanig ontmoedigen dat ze er verder ook niet veel meer van bakken. Maar Eef vond zich vreemd genoeg helemaal niet de mindere, wel de dommere. Eenvoudig wat meer contra-slagen op de backhand leek voldoende om er weer een wedstrijd van te maken. Ondanks verlies met 11-7 achtte hij zich niet kansloos en maakte dat duidelijk door de 3e game met 11-6 te winnen. Een te grote achterstand in de 4e game kon echter niet meer worden gladgestreken en met 6-11 kwam er een eind aan dit ongewone treffen.

Team 8 had tot nu toe alle dubbelspellen verloren. Omdat er maar 2 enkels op het programma stonden, durfde Eef het wel een keer aan om ondanks een chronische knieblessure het een keer te proberen. Samen met Chris ging het niet eens slecht; wat heet, tegen de sterk favoriete Batswingers werden brutaal de eerste twee games gewonnen: 11-8, 11-7. Helaas serveerde Eef in de derde game bij een stand van 9-8 verkeerd en mede daardoor werd deze game met 11-9 verloren. Bart en Michiel roken bloed en wonnen ook de 4e game, hoewel krap met 11-8. Daarmee was bij Eef en Chris de pijp leeg en na verlies van de vijfde game met 11-3 werd begrijpelijk even getreurd over de gemiste kans op een verrassende eerste overwinning in het dubbelspel.

Verreweg de gekste partij was die tussen Chris en Michiel. Na een 10-5 voorsprong in de eerste game verloor Chris met 13-11. De tweede game won hij met 13-11. De derde verloor hij weer met 11-9. De vierde leverde hem weer een voorsprong op van 10-5, maar weer wist de vasthoudende Michiel de game alsnog binnen te slepen met 13-11. Behalve het scoreverloop was ook het spel vermeldenswaardig. De meeste rally’s bestonden uit slagen die van ver achter de tafel werden uitgewisseld, waarbij die van Michiel veel effect bevatten. De man met de enorme baard beheerste dit spelletje net iets beter dan Chris., die naar het eind van de wedstrijd zich behoorlijk vermoeid ging voelen.

Ook de partij tussen Axel en Bart paste weer in het verhaal van deze avond. Bart won de eerste game met 11-9, mede door enkele simpele foutjes van Axel, die zich in de tweede game revancheerde met 11-9. In de derde game was alles mogelijk en gezegd kan worden dat de gelukkigste won. Of was het de winnaar die het gelukkigst was ? Hoe het ook zij, Bart was er blij mee en Chris was zodanig van slag dat hij in de vierde game nog maar weinig ballen goed raakte, waardoor de winst met 11-6 naar Bart ging.

De slotpartij tussen Eef en Michiel ging er om of het deze avond een gelijk spel zou worden of dat Batswingers zou winnen, wat met slechts 2 spelers natuurlijk een mooie prestatie zou zijn. Er ontstond wederom een partij waarbij beide spelers meestal heel ver van de tafel af stonden. Dit mag dan wel de favoriete spelstijl zijn van Michiel, ook Eef is niet onbedreven in dit spelletje dat hem sterk doet denken aan de zustersport tennis die hij ook redelijk beheerst. De eerste game ging met 11-7 naar de 71-jarige GTTC’er die opeens besefte waarom Chris zo vermoeid was tijdens zijn optreden tegen de “Muur in de verte”. Met dezelfde cijfers ging de tweede game naar Michiel. Na 9-9 werd het uiteindelijk 11-9 voor Michiel in de derde game, waarna in de 4e game duidelijk was dat hij het tennissen via een tafel als beste beheerst; vooral het gevoelige effect dat hij de ballen meegeeft was hier debet aan.

Er werden 27 games gespeeld. Team 8 verloor er 18. Daarvan werden er 9 verloren met 2 punten verschil. Deze scoreboardjournalistiek toont duidelijk dat er ondanks de duidelijke nederlaag die Team 8 heeft geleden, er wel degelijk sprake is geweest van spanning.

Nog 3 wedstrijden te gaan. Ik denk dat we het onze tegenstanders af en toe behoorlijk moeilijk kunnen maken. Hopelijk spelen we daarbij niet zo vaak voor Sinterklaas als op deze avond.

Op deze plaats leest u er meer over.

De nieuwe Ratel ligt op de club, dus neem allen een clubblad mee!

Wil je dat er in het voorjaar weer een nieuwe editie verschijnt? Meld je dan nu aan om de redactie te versterken, spreek me aan op de club, mail me op ratelredactie@gttc.nl of meld je bij het bestuur!

Donderdagavond 18 oktober is eindelijk de oorspronkelijk op 21 september geplande wedstrijd Argus 5 – GTTC 8 gespeeld. In tegenstelling tot 4 weken geleden kon Argus nu wel een volwaardig team op de been brengen, te weten Abel Elzinga, Ineke Scholtens en Lars Nieborg. Voor Team 8 namen Chris van Boetzelaer, Axel Jellema en Eef Schuls de honneurs waar.

De eerste pot was die tussen Axel en het jonge talent Lars. Het krachtverschil werd goed weergegeven door de uitslag: 11-5, 11-8, 11-7 voor Lars. Chris had het tegen Abel onverwacht erg moeilijk, al moet gezegd worden dat hij ver beneden zijn niveau speelde en vermoeid oogde. De cijfers zijn de anders zeer constant spelende Chris onwaardig: 1-11, 7-11, 6-11. Eef had het een game lang moeilijk tegen Ineke (5-11), maar na de tweede game (11-8 winst, wat na 7 verloren games pas de eerste game voor Team 8 was) leek er zich een spannende partij te gaan ontwikkelen. En dat kwam wel uit ook. Bij een stand van 9-9 in de 3e game produceerde Ineke 2 treiterige netballen met 11-9 als resultaat. Eef beloofde deze ontknoping van zich af te schrijven in het verslag en stortte zich vol goede moed in de 4e game, die hij ook met miniem verschil verloor: 9-11. Na het meten van de nethoogte bleek deze 1 cm te laag te zijn. Dit werd dan wel hersteld, maar was als mosterd na de maaltijd.

Lekker hoor, sta je tegen het team waarmee om de laatste plaats wordt gestreden met 3-0 achter. En zij waren de vorige week ook al op ons uitgelopen, mede omdat hun tegenstander met een invaller aantrad. Zo, alle frustraties zijn wel aan de orde geweest. Maar met het dubbel voor de boeg betekende dit niet direct dat de stemming omsloeg in euforie. Alle vorige versies gingen met dikke cijfers verloren en nu was het helaas niet anders: met 4-11, 5-11, 4-11 beten Chris en Axel in het stof tegen Abel en Lars.

Axel vond het zo langzamerhand wel genoeg en zocht Abel uit als slachtoffer voor zijn snode plannen. In een zucht stond het 11-3 en de metamorfose werd na een klein oponthoud (10-12) voltooid met twee degelijke games: 11-6, 11-8. Hiermee was niet alleen Team 8 in dit duel van de 0 af, maar ook Axel in deze competitie.

De partij tussen Eef en Lars gaf overduidelijk aan wat er in een tafeltenniswedstrijd gebeurt als de ene speler eigenlijk in de 4e klasse thuis hoort en de andere geen gek figuur zou slaan in de 2e klasse. Ik denk dat de lezer niet van schrijver dezes hoeft te vernemen hoe de rolverdeling was. 5-11, 2-11,3-11 geeft aan dat er geen greintje spanning te proeven is geweest. Dat gold ook in de volgende partij, alleen waren de rollen van Team 8 en Argus 5 nu omgedraaid: een als herboren Chris liet weinig heel van de wanhopig tegenstribbelende Ineke: 11-2, 11-7, 11-3.

In zijn laatste partij leek Eef zijn avond toch nog enige glans te geven, maar na winst in de eerste game (11-8) moest hij toch duidelijk het onderspit delven tegen een ontketende Abel: 1-11, 7-11 en 5-11 zijn geen cijfers die er om liegen. Gelukkig dat Axel daarna op een snelle overwinning op Ineke afstevende; in no time stond het voor hem 11-7, 11-6. Geen vuiltje aan de lucht, zou je zeggen. Maar hoe het kon zal voor de analisten nog wel enige uitgebreide onderzoeken vergen, want na winst van de volgende 3 games was het Ineke die de felicitaties in ontvangst mocht nemen.

Na 9 partijen slechts twee keer winst. En Chris moest nog aantreden tegen de ongeslagen Lars. Dat zag er dus niet al te vrolijk uit. Maar daar dacht Chris anders over. Onder het motto:  “Vraag niet hoe het kan maar profiteer er van” liet hij tafeltennis zien van zo’n ongekende schoonheid, dat het leek of hij toveren kon. Lars, die toch ook een behoorlijk potje kan pingpongen, had continu het nakijken na de van elke afstand en vanuit elke hoek geslagen toverballen. Met 11-6, 11-7, 11-5 werd de laatste wedstrijd van de avond duidelijk de kwalitatief beste en kreeg zodoende met Chris een meer dan verdiende winnaar.

Maar ja, ook een dergelijke partij levert niet meer op dan 1 punt, wat het totaal voor Team 8 op een schamele 3 punten brengt. De achterstand is daarmee behoorlijk groter geworden. Maar het is evident dat Team 8 de strijd nog niet heeft opgegeven en met nog 4 wedstrijden te spelen en met het inzetten van Piet van Gijssel achten wij ons niet kansloos om de laatste plaats te ontlopen. Op deze plaats leest U er meer over.

 

De tweede helft van de competitie is begonnen en Team 8 trad aan voor de return tegen Vinkhuizen 1. De uitwedstrijd had een nederlaag met 3-7 opgeleverd. Chris van Boetzelaer won toen 2 partijen en Piet van Gijssel 1. Piet en Eef Schuls gingen er nipt in 5 games onderuit. Met Axel Jellema voor Piet moest Team 9 proberen dit resultaat minimaal te evenaren om uit de buurt van de laatste plaats te blijven. In plaats van Wouter Fokkens stond bij Vinkhuizen 1 nu Feike Tuinhof achter de tafel; Bart Rozema en Jasper Steringa deden ook nu weer mee.

De openingswedstrijd tussen Axel en Bart was gelijk een hoogtepunt. Een superieure Axel won vlot de eerste game met 11-6. Iets te opportuun spel kostten hem game 2 en 3 (6-11, 7-11), maar Axel pakte de draad op tijd weer op en dwong na 11-8 een alles beslissende 5e game af. Mede door een paar servicefouten gaf Axel de overwinning echter uit handen (7-11). Evenals in de heenwedstrijd verloor Chris van de talentvolle Jasper in 3 games, maar scoorde Chris eerst nog 24 punten, zijn totaal bedroeg nu slechts 19 punten. Eef kreeg in zijn eerste partij te maken met goochelaar Feike, die met zijn Varie Speed-batje de gekste slagen uit zijn hoge hoed toverde. Het liefst staat hij ver van tafel de ballen met een enorme diagonale zwaai heel hoog door de lucht te laten tollen om ze daarna met heel veel zij-spin op tafel te laten ploffen, waarna zijn onervaren tegenstanders er een simpel lijkende smash op los laten die meestal ver naast de tafel belandt. Je moet het gezien hebben om het te geloven. Eef versloeg zich in de 1e game continu met als resultaat een schandalige 1-11.  In de 2e game sloeg hij de ballen wat voorzichtiger en stelde hij zijn tegenstander in de gelegenheid ook eens een fout te slaan: 9-11 ! Maar het was niet genoeg om het tij te keren; de 3e game eindigde in 6-11.

Op het dubbelspel rust voor Team 8 deze competitie geen zegen. Voor de 5e keer in successie werd verloren. Nu door Axel en Chris tegen het ingespeelde duo Bart en Jasper, met de cijfers 3-11, 2-11, 8-11.  De 5e partij ging tussen Chris en Bart. Won Bart de 1e game nog met 11-9, daarna had Chris hem in zijn karakteristieke houdgreep en haalde via 11-8, 11-9 en 11-6 zijn en GTTC’s eerste punt binnen: 1-4. Verrassend was het niet, want eerder had Chris al in 3 games van Bart gewonnen.

Axel bleek minder last te hebben van de toverballen van Feike dan Eef. Sterker nog, hij had af en toe uitzicht op een overwinning. Maar door enkele grote kansen iets te onbeheerst te benaderen leverde zijn sterke spel hem geen passende beloning op: 7-11, 13-11, 8-11, 10-12, met gamepoints in de 4e game. Waar Eef eerder tegen Jasper tot 7-7 in de 5e game uitzicht op winst had, bleef hij nu ver van dit niveau verwijderd: 6-11, 6-11, 4-11. Daarna liet Team 8 gelukkig weer een opleving zien. De partij van Chris tegen effectenhandelaar Feike was  de mooiste van de avond. Chris leek na 11-6 en 12-10 regelrecht op een voor Team 8 broodnodige winst af te stevenen. Maar de taaie Feike kwam langszij na 8-11 en 13-15. In laatstgenoemde game kreeg Chris enkele malen een matchpoint, maar kon deze vooral door vermoeidheid niet verzilveren. Feike uiteindelijk wel.

Ook de partij van Eef tegen Bart was de moeite waard. Na 2 voor zijn doen slechte prestaties kwam Eef eindelijk met kwalitatief goed spel voor de dag. Na 3 games stond er een niet eens onverdiende voorsprong voor hem op het scorebord: 11-6, 6-11, 11-5. Maar na 9-9 in de 4e game sloot zich toch nog voor hem het gordijn en liet hij Bart met 9-11 en 7-11 ontsnappen. Het grote verschil in rating was niet af te lezen aan het wedstrijdverloop, maar verloochent zich uiteindelijk maar zelden.De laatste wedstrijd van de avond tussen Axel en Jasper gaf ook een niveauverschil te zien die veel kleiner was dan het verschil in rating zou doen vermoeden. Maar  na 7-11, 7-11 en 8-11 had Jasper al zijn 4 partijen in 3 games gewonnen en daarmee was zijn uitverkiezing tot Man of the Match meer dan terecht.

Vinkhuizen 1 staat na 6 wedstrijden met 6 punten voorsprong aan de leiding. Team 8 staat met 17 uit 5 in de onderste regionen. Volgende week donderdag is na de inhaalwedstrijd tegen Argus 5 duidelijker hoe de stand van zaken is. We hebben er het volste vertrouwen in dat de onderste plaats uiteindelijk vermeden kan worden. Maar wat zeker zo belangrijk is is de prettige sfeer waarin de wedstrijden in onze poule worden gespeeld. Dat is voor de tafeltennissport een lichtpunt in de moeilijke strijd tegen de krimp. Deze plezierige sfeer zorgt ervoor (naast de tevredenheid over het spelniveau natuurlijk), dat men niet snel teleurgesteld is na een aantal forse nederlagen.

 

Volg GTTC

Onze locatie

404

Deze pagina is niet gevonden. Klik Hier om terug te gaan naar de homepagina