Login

Bij de kwartfinale van de Nationale Jeugdmeerkampen deden afgelopen zondag Boaz Lockhorn, Pelle Kuipers en Rover Daan mee. Het toernooi stond voor onze welpen vooral in het teken van “durven spelen” en het reguleren van de eigen concentratie om een zo goed mogelijke prestatie neer te kunnen zetten. Dit resulteerde in vele pieken met BH-flips, slimme services en bolle openingen, en sommige dalen waaruit omhoog geklommen werd. Het was toch wel een hele verrassing dat de drie jongens zich allen plaatsten bij de beste drie spelers in hun poule, waardoor zij zich kunnen opmaken voor de halve finales in Nijmegen op 3 februari.


Martin plaatste zich helaas niet bij de junioren, maar Rover verwondert zich over zijn hoge niveau

Ik wil (ook) hier mijn grote dank uitspreken richting de coaches Lukas en Hidde die in woord en daad een ontzettend fijne, goede en warme bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling van deze drie fanatieke spelertjes. Wij hebben als coaches de dag gezellig afgesloten bij de Hajé in Emmeloord – en hebben nog steeds schorre kelen van het meezingen op ‘Bohemian Rhapsody’. Er schijnt een filmpje te zijn dat hopelijk nog niet viral is gegaan…


De coaches zijn ook na afloop scherp(er dan deze foto)

Lijkt het je ook leuk om eens te coachen? Spreek me gerust eens aan!


Na het toernooi spelen Lukas en Boaz even uit

Vrijdagavond 16 november, het treffen tegen degradatieconcurrent Argus 5 staat op het programma. In Harkstede (met onze kopman Chris van Boetzelaer) verloren we met 7-3. Met Axel Jellema, Eef Schuls en Piet van Gijssel voor Chris, moest het resultaat behoorlijk beter zijn, wilden we niet op onoverbrugbare afstand komen te staan. Argus trad wederom aan met Abel Elzinga en Ineke Scholtens. Loes Koning meldde zich ziek af en werd vervangen door de uitermate sterke Gijs de Vries die ook met zijn eigen team naast ons speelde.

Team 8 ging ongekend goed van start. Met 11-7, 8-11, 11-8 en 11-7 gaf Piet overduidelijk zijn visitekaartje af. Op zijn zoals altijd keihard geslagen ballen had Abel weinig weerwoord. Eef, die eerder van Ineke verloor met 3-1, had het in de eerste game wederom moeilijk, vooral met haar service. Toen hij deze beter begon te lezen ontstond er een spannende wedstrijd die door hem uiteindelijk werd gewonnen met       11-13, 11-8, 11-9, 7-11 en 11-7 , waarmee hij het aantal gewonnen partijen in deze competitie verdubbelde ! Axel deed het aanvankelijk erg goed tegen Gijs, maar vergooide zijn kansen door slordig spel in de 3e game: 8-11, 10-12, 3-11.

Het dubbel is voor Team 8 deze competitie een drama. Maar daar was deze keer weinig van te merken. Piet en Eef haalden superieur de 1e en 2e game binnen en kwamen dicht bij winst in de 3e. Nadat de 4e game nipt werd verloren ging de kaars langzaam uit en de 5e game ging door te opportunistisch spel ruim verloren. Jammer, gestrand in het zicht van de haven. Cijfers: 11-5, 11-8, 9-11, 9-11, 5-11.

Eef, die eerder kansloos was tegen Abel, leek in herhaling te treden. De 1e game ging ruim verloren, de 2e al minder ruim, wat hem het idee gaf dat hij de juiste bestrijdingswijze had ontdekt. Dat dit idee juist was demonstreerde hij in de volgende games. Game 3 en 4 werden gewonnen door de totale outsider. Aangeslagen door deze onverwachte ontwikkeling liet Abel het in de beslissende 5e game afweten en kwam op achterstand (7-3 !) te staan. Maar Eef begon weer last te krijgen van een kwaal die hij dit hele seizoen al heeft, nl vijfdegameitis. Een duidelijk pechgeval en een paar blunders kregen hem alsnog op de knieen en hij verloor uiteindelijk met 4-11, 7-11, 11-9, 11-9, 7-11.

Piet begon desastreus tegen Gijs. Verlies met 11-2 mag toch niet normaal genoemd worden. De dode services van Gijs belandden allemaal in het net of ver ervoor, de kansen van Piet werden te enthousiast om zeep geholpen met behulp van kanonskogels. Op deze fouten gewezen ging Piet uit een ander vaatje tappen en won overtuigend de 2e game en dreigde dit ook met de 3e game te doen, wat helaas op het nippertje mislukte. Ook de 4e game ging lang gelijk op, maar uiteindelijk verloor Piet toch van de sterke jongeling van Argus met 2-11, 11-6, 10-12 en 8-11.

Axel speelde tegen Ineke een spelletje waarop zij vaak helemaal geen antwoord had. Een beetje spanning in de 3e game nam niet weg dat de overwinning Axel eigenlijk niet kon ontgaan. (11-5, 11-5, 11-13, 11-7). Tegen Gijs verloor Eef zoals wel een beetje verwacht de 1e game. De “dode” services speelden hierbij een voorname rol. Eenmaal op de hoogte van de juiste return kwam het aan op de slagenwisselingen en hierin waren beiden redelijk elkaars gelijke. Eef won dan ook niet onverdiend de 2e game en Gijs dito de 3e. De 4e game verliep als een thriller en ging uiteindelijk met het kleinste verschil naar Gijs. (7-11, 11-8, 7-11, 11-13).

Een heel vreemde partij was die tussen Axel en Abel. De eerste game ging nipt naar Abel, de tweede nipt naar Axel. In de 3e game lukte opeens niets meer bij Axel, maar hij herstelde zich in de 4e. Helaas kon Axel de concentratie in de laatste game niet vasthouden en mislukten bijna al zijn slagen. Maar wat zat hij dicht bij een herhaling van zijn winst op Abel in de eerste wedstrijd. (9-11, 11-8,3-11, 12-10, 1-11).

Piet kreeg van Ineke meer tegenstand dan werd verwacht. Hij won dan wel de 1e game, maar de 2e en 3e gingen verdiend naar Ineke. Piet heeft al heel vaak laten zien dat hij ergens reservekrachten kan aanboren en vrij overtuigend won hij de 4e en 5e game (12-10, 8-11, 7-11, 11-5, 11-8).

Ondanks verdienstelijk spel leed Team 8 toch weer een nederlaag (4-6). Mede debet hieraan was het goede presteren van invaller Gijs de Vries, die al zijn partijen won. 20 games winnen was helaas niet voldoende om zelfs maar een gelijkspel te behalen. (Ja ja, ik weet het; je kunt zelfs verliezen met 10-0 en toch 20 games winnen). Nog 2 wedstrijden te gaan. Ik speel niet meer mee, dus dit was het laatste verslag. Volgend seizoen hoop ik weer verslag te mogen doen van de wedstrijden van mijn team, het liefst vanuit de 3e klasse. We zullen het zien.

Donderdagavond 1 november begaf team 8 zich voor de 7e competitiewedstrijd naar Yde om The Batswingers 3 een paar punten af te snoepen. Speelde in de eerste wedstrijd Piet van Gijssel (goed voor 2 winstpartijen) mee bij Team 8, nu moest Eef Schuls proberen deze prestatie minstens te evenaren. Chris van Boetzelaer (goed voor 2 winstpartijen in het eerste duel) en Axel Jellema verdedigden wederom de kleuren van GTTC. Helaas ontbrak bij de thuisclub de sympathieke tweehandige Romano Beijk, wat des te vervelender was omdat er geen vervanger voor hem was.

Chris speelde in de eerste partij van de avond zulk subliem tafeltennis, dat Bart Nieuwold, toch echt geen kleine jongen, geen moment aan een overwinning mocht denken.  Zijn gevaarlijkste wapen, de harde forehand smash, wist Chris slim onschadelijk te maken door vooral de backhand te bestoken. Resultaat: 11-6, 11-8 en 11-9 voor Chris. Michiel Harms leek daarna snel korte metten te maken met Axel (6-11), maar na de eerste game ontstond er plotseling een totaal ander beeld: Axel was in het verdere verloop van de wedstrijd gelijkwaardig aan de vaak ver van tafel staande hardhitter. Mede door foute services op cruciale momenten en andere pech liet Axel zijn opponent ontsnappen (9-11, 10-12 !!!)

Eef dacht tegen Bart op dezelfde manier voor de winst te gaan als Chris. Maar daar kwam aanvankelijk niets van terecht, gezien de dramatische uitslag van de eerste game: 1-11 ! Vaak zullen zulke cijfers een speler zodanig ontmoedigen dat ze er verder ook niet veel meer van bakken. Maar Eef vond zich vreemd genoeg helemaal niet de mindere, wel de dommere. Eenvoudig wat meer contra-slagen op de backhand leek voldoende om er weer een wedstrijd van te maken. Ondanks verlies met 11-7 achtte hij zich niet kansloos en maakte dat duidelijk door de 3e game met 11-6 te winnen. Een te grote achterstand in de 4e game kon echter niet meer worden gladgestreken en met 6-11 kwam er een eind aan dit ongewone treffen.

Team 8 had tot nu toe alle dubbelspellen verloren. Omdat er maar 2 enkels op het programma stonden, durfde Eef het wel een keer aan om ondanks een chronische knieblessure het een keer te proberen. Samen met Chris ging het niet eens slecht; wat heet, tegen de sterk favoriete Batswingers werden brutaal de eerste twee games gewonnen: 11-8, 11-7. Helaas serveerde Eef in de derde game bij een stand van 9-8 verkeerd en mede daardoor werd deze game met 11-9 verloren. Bart en Michiel roken bloed en wonnen ook de 4e game, hoewel krap met 11-8. Daarmee was bij Eef en Chris de pijp leeg en na verlies van de vijfde game met 11-3 werd begrijpelijk even getreurd over de gemiste kans op een verrassende eerste overwinning in het dubbelspel.

Verreweg de gekste partij was die tussen Chris en Michiel. Na een 10-5 voorsprong in de eerste game verloor Chris met 13-11. De tweede game won hij met 13-11. De derde verloor hij weer met 11-9. De vierde leverde hem weer een voorsprong op van 10-5, maar weer wist de vasthoudende Michiel de game alsnog binnen te slepen met 13-11. Behalve het scoreverloop was ook het spel vermeldenswaardig. De meeste rally’s bestonden uit slagen die van ver achter de tafel werden uitgewisseld, waarbij die van Michiel veel effect bevatten. De man met de enorme baard beheerste dit spelletje net iets beter dan Chris., die naar het eind van de wedstrijd zich behoorlijk vermoeid ging voelen.

Ook de partij tussen Axel en Bart paste weer in het verhaal van deze avond. Bart won de eerste game met 11-9, mede door enkele simpele foutjes van Axel, die zich in de tweede game revancheerde met 11-9. In de derde game was alles mogelijk en gezegd kan worden dat de gelukkigste won. Of was het de winnaar die het gelukkigst was ? Hoe het ook zij, Bart was er blij mee en Chris was zodanig van slag dat hij in de vierde game nog maar weinig ballen goed raakte, waardoor de winst met 11-6 naar Bart ging.

De slotpartij tussen Eef en Michiel ging er om of het deze avond een gelijk spel zou worden of dat Batswingers zou winnen, wat met slechts 2 spelers natuurlijk een mooie prestatie zou zijn. Er ontstond wederom een partij waarbij beide spelers meestal heel ver van de tafel af stonden. Dit mag dan wel de favoriete spelstijl zijn van Michiel, ook Eef is niet onbedreven in dit spelletje dat hem sterk doet denken aan de zustersport tennis die hij ook redelijk beheerst. De eerste game ging met 11-7 naar de 71-jarige GTTC’er die opeens besefte waarom Chris zo vermoeid was tijdens zijn optreden tegen de “Muur in de verte”. Met dezelfde cijfers ging de tweede game naar Michiel. Na 9-9 werd het uiteindelijk 11-9 voor Michiel in de derde game, waarna in de 4e game duidelijk was dat hij het tennissen via een tafel als beste beheerst; vooral het gevoelige effect dat hij de ballen meegeeft was hier debet aan.

Er werden 27 games gespeeld. Team 8 verloor er 18. Daarvan werden er 9 verloren met 2 punten verschil. Deze scoreboardjournalistiek toont duidelijk dat er ondanks de duidelijke nederlaag die Team 8 heeft geleden, er wel degelijk sprake is geweest van spanning.

Nog 3 wedstrijden te gaan. Ik denk dat we het onze tegenstanders af en toe behoorlijk moeilijk kunnen maken. Hopelijk spelen we daarbij niet zo vaak voor Sinterklaas als op deze avond.

Op deze plaats leest u er meer over.

De nieuwe Ratel ligt op de club, dus neem allen een clubblad mee!

Wil je dat er in het voorjaar weer een nieuwe editie verschijnt? Meld je dan nu aan om de redactie te versterken, spreek me aan op de club, mail me op ratelredactie@gttc.nl of meld je bij het bestuur!

Donderdagavond 18 oktober is eindelijk de oorspronkelijk op 21 september geplande wedstrijd Argus 5 – GTTC 8 gespeeld. In tegenstelling tot 4 weken geleden kon Argus nu wel een volwaardig team op de been brengen, te weten Abel Elzinga, Ineke Scholtens en Lars Nieborg. Voor Team 8 namen Chris van Boetzelaer, Axel Jellema en Eef Schuls de honneurs waar.

De eerste pot was die tussen Axel en het jonge talent Lars. Het krachtverschil werd goed weergegeven door de uitslag: 11-5, 11-8, 11-7 voor Lars. Chris had het tegen Abel onverwacht erg moeilijk, al moet gezegd worden dat hij ver beneden zijn niveau speelde en vermoeid oogde. De cijfers zijn de anders zeer constant spelende Chris onwaardig: 1-11, 7-11, 6-11. Eef had het een game lang moeilijk tegen Ineke (5-11), maar na de tweede game (11-8 winst, wat na 7 verloren games pas de eerste game voor Team 8 was) leek er zich een spannende partij te gaan ontwikkelen. En dat kwam wel uit ook. Bij een stand van 9-9 in de 3e game produceerde Ineke 2 treiterige netballen met 11-9 als resultaat. Eef beloofde deze ontknoping van zich af te schrijven in het verslag en stortte zich vol goede moed in de 4e game, die hij ook met miniem verschil verloor: 9-11. Na het meten van de nethoogte bleek deze 1 cm te laag te zijn. Dit werd dan wel hersteld, maar was als mosterd na de maaltijd.

Lekker hoor, sta je tegen het team waarmee om de laatste plaats wordt gestreden met 3-0 achter. En zij waren de vorige week ook al op ons uitgelopen, mede omdat hun tegenstander met een invaller aantrad. Zo, alle frustraties zijn wel aan de orde geweest. Maar met het dubbel voor de boeg betekende dit niet direct dat de stemming omsloeg in euforie. Alle vorige versies gingen met dikke cijfers verloren en nu was het helaas niet anders: met 4-11, 5-11, 4-11 beten Chris en Axel in het stof tegen Abel en Lars.

Axel vond het zo langzamerhand wel genoeg en zocht Abel uit als slachtoffer voor zijn snode plannen. In een zucht stond het 11-3 en de metamorfose werd na een klein oponthoud (10-12) voltooid met twee degelijke games: 11-6, 11-8. Hiermee was niet alleen Team 8 in dit duel van de 0 af, maar ook Axel in deze competitie.

De partij tussen Eef en Lars gaf overduidelijk aan wat er in een tafeltenniswedstrijd gebeurt als de ene speler eigenlijk in de 4e klasse thuis hoort en de andere geen gek figuur zou slaan in de 2e klasse. Ik denk dat de lezer niet van schrijver dezes hoeft te vernemen hoe de rolverdeling was. 5-11, 2-11,3-11 geeft aan dat er geen greintje spanning te proeven is geweest. Dat gold ook in de volgende partij, alleen waren de rollen van Team 8 en Argus 5 nu omgedraaid: een als herboren Chris liet weinig heel van de wanhopig tegenstribbelende Ineke: 11-2, 11-7, 11-3.

In zijn laatste partij leek Eef zijn avond toch nog enige glans te geven, maar na winst in de eerste game (11-8) moest hij toch duidelijk het onderspit delven tegen een ontketende Abel: 1-11, 7-11 en 5-11 zijn geen cijfers die er om liegen. Gelukkig dat Axel daarna op een snelle overwinning op Ineke afstevende; in no time stond het voor hem 11-7, 11-6. Geen vuiltje aan de lucht, zou je zeggen. Maar hoe het kon zal voor de analisten nog wel enige uitgebreide onderzoeken vergen, want na winst van de volgende 3 games was het Ineke die de felicitaties in ontvangst mocht nemen.

Na 9 partijen slechts twee keer winst. En Chris moest nog aantreden tegen de ongeslagen Lars. Dat zag er dus niet al te vrolijk uit. Maar daar dacht Chris anders over. Onder het motto:  “Vraag niet hoe het kan maar profiteer er van” liet hij tafeltennis zien van zo’n ongekende schoonheid, dat het leek of hij toveren kon. Lars, die toch ook een behoorlijk potje kan pingpongen, had continu het nakijken na de van elke afstand en vanuit elke hoek geslagen toverballen. Met 11-6, 11-7, 11-5 werd de laatste wedstrijd van de avond duidelijk de kwalitatief beste en kreeg zodoende met Chris een meer dan verdiende winnaar.

Maar ja, ook een dergelijke partij levert niet meer op dan 1 punt, wat het totaal voor Team 8 op een schamele 3 punten brengt. De achterstand is daarmee behoorlijk groter geworden. Maar het is evident dat Team 8 de strijd nog niet heeft opgegeven en met nog 4 wedstrijden te spelen en met het inzetten van Piet van Gijssel achten wij ons niet kansloos om de laatste plaats te ontlopen. Op deze plaats leest U er meer over.

 

De tweede helft van de competitie is begonnen en Team 8 trad aan voor de return tegen Vinkhuizen 1. De uitwedstrijd had een nederlaag met 3-7 opgeleverd. Chris van Boetzelaer won toen 2 partijen en Piet van Gijssel 1. Piet en Eef Schuls gingen er nipt in 5 games onderuit. Met Axel Jellema voor Piet moest Team 9 proberen dit resultaat minimaal te evenaren om uit de buurt van de laatste plaats te blijven. In plaats van Wouter Fokkens stond bij Vinkhuizen 1 nu Feike Tuinhof achter de tafel; Bart Rozema en Jasper Steringa deden ook nu weer mee.

De openingswedstrijd tussen Axel en Bart was gelijk een hoogtepunt. Een superieure Axel won vlot de eerste game met 11-6. Iets te opportuun spel kostten hem game 2 en 3 (6-11, 7-11), maar Axel pakte de draad op tijd weer op en dwong na 11-8 een alles beslissende 5e game af. Mede door een paar servicefouten gaf Axel de overwinning echter uit handen (7-11). Evenals in de heenwedstrijd verloor Chris van de talentvolle Jasper in 3 games, maar scoorde Chris eerst nog 24 punten, zijn totaal bedroeg nu slechts 19 punten. Eef kreeg in zijn eerste partij te maken met goochelaar Feike, die met zijn Varie Speed-batje de gekste slagen uit zijn hoge hoed toverde. Het liefst staat hij ver van tafel de ballen met een enorme diagonale zwaai heel hoog door de lucht te laten tollen om ze daarna met heel veel zij-spin op tafel te laten ploffen, waarna zijn onervaren tegenstanders er een simpel lijkende smash op los laten die meestal ver naast de tafel belandt. Je moet het gezien hebben om het te geloven. Eef versloeg zich in de 1e game continu met als resultaat een schandalige 1-11.  In de 2e game sloeg hij de ballen wat voorzichtiger en stelde hij zijn tegenstander in de gelegenheid ook eens een fout te slaan: 9-11 ! Maar het was niet genoeg om het tij te keren; de 3e game eindigde in 6-11.

Op het dubbelspel rust voor Team 8 deze competitie geen zegen. Voor de 5e keer in successie werd verloren. Nu door Axel en Chris tegen het ingespeelde duo Bart en Jasper, met de cijfers 3-11, 2-11, 8-11.  De 5e partij ging tussen Chris en Bart. Won Bart de 1e game nog met 11-9, daarna had Chris hem in zijn karakteristieke houdgreep en haalde via 11-8, 11-9 en 11-6 zijn en GTTC’s eerste punt binnen: 1-4. Verrassend was het niet, want eerder had Chris al in 3 games van Bart gewonnen.

Axel bleek minder last te hebben van de toverballen van Feike dan Eef. Sterker nog, hij had af en toe uitzicht op een overwinning. Maar door enkele grote kansen iets te onbeheerst te benaderen leverde zijn sterke spel hem geen passende beloning op: 7-11, 13-11, 8-11, 10-12, met gamepoints in de 4e game. Waar Eef eerder tegen Jasper tot 7-7 in de 5e game uitzicht op winst had, bleef hij nu ver van dit niveau verwijderd: 6-11, 6-11, 4-11. Daarna liet Team 8 gelukkig weer een opleving zien. De partij van Chris tegen effectenhandelaar Feike was  de mooiste van de avond. Chris leek na 11-6 en 12-10 regelrecht op een voor Team 8 broodnodige winst af te stevenen. Maar de taaie Feike kwam langszij na 8-11 en 13-15. In laatstgenoemde game kreeg Chris enkele malen een matchpoint, maar kon deze vooral door vermoeidheid niet verzilveren. Feike uiteindelijk wel.

Ook de partij van Eef tegen Bart was de moeite waard. Na 2 voor zijn doen slechte prestaties kwam Eef eindelijk met kwalitatief goed spel voor de dag. Na 3 games stond er een niet eens onverdiende voorsprong voor hem op het scorebord: 11-6, 6-11, 11-5. Maar na 9-9 in de 4e game sloot zich toch nog voor hem het gordijn en liet hij Bart met 9-11 en 7-11 ontsnappen. Het grote verschil in rating was niet af te lezen aan het wedstrijdverloop, maar verloochent zich uiteindelijk maar zelden.De laatste wedstrijd van de avond tussen Axel en Jasper gaf ook een niveauverschil te zien die veel kleiner was dan het verschil in rating zou doen vermoeden. Maar  na 7-11, 7-11 en 8-11 had Jasper al zijn 4 partijen in 3 games gewonnen en daarmee was zijn uitverkiezing tot Man of the Match meer dan terecht.

Vinkhuizen 1 staat na 6 wedstrijden met 6 punten voorsprong aan de leiding. Team 8 staat met 17 uit 5 in de onderste regionen. Volgende week donderdag is na de inhaalwedstrijd tegen Argus 5 duidelijker hoe de stand van zaken is. We hebben er het volste vertrouwen in dat de onderste plaats uiteindelijk vermeden kan worden. Maar wat zeker zo belangrijk is is de prettige sfeer waarin de wedstrijden in onze poule worden gespeeld. Dat is voor de tafeltennissport een lichtpunt in de moeilijke strijd tegen de krimp. Deze plezierige sfeer zorgt ervoor (naast de tevredenheid over het spelniveau natuurlijk), dat men niet snel teleurgesteld is na een aantal forse nederlagen.

 

De wedstrijd op vrijdag 5 oktober tegen DTTC 3 is de enige waarin Team 8 niet volledig kan aantreden. Als invaller werd Paul Putman uit team 9 (dat een klasse lager uitkomt in de 4e klasse) bereid gevonden om Team 8 te completeren. Het team bestond verder uit Piet van Gijssel en Eef Schuls. Piet startte tegen Andries Nijboer en had eigenlijk alleen in de tweede game enige problemen met deze tegenstander. Of eigenlijk had hij problemen met zichzelf. Hij sloeg te veel ballen die bij tennis (het grote broertje van tafeltennis)  “unforced errors” worden genoemd. Maar de cijfers spreken voor zich: 11-8, 5-11, 11-3 en 11-6.

Paul moest even wennen aan de vele variaties die Peter Kiel in zijn spel ten toon spreidde, verloor de eerste game met 7-11, maar nam daarna het initiatief brutaal over van deze topper, die een rating heeft van ong. 1100, terwijl die van Paul ongeveer 800 bedraagt. Met 11-6 en 11-6 nam Paul de leiding over. Iets te overmoedig geworden verloor hij de vierde game met 11-6, maar in de 5e game ontspon zich een thriller die lang verborgen hield of het Peter was, die zoals te verwachten was de overwinning zou pakken, of dat Paul een enorme stunt zou uithalen door Peter te verslaan. Tot 9-9 was alles mogelijk, maar uiteindelijk was het Peter die de gelukkigste was.

Eef had het de eerste twee games moeilijker tegen Merel Hogewoning dan eigenlijk nodig was, maar hij bleef te lang kiezen voor enkele niet voor de hand liggende strijdwijzen. In de derde game kreeg hij eindelijk door hoe zijn opponente aan te pakken (winst met 11-6). De vierde game ging tot 7-7 gelijk op, maar mede door een net- en een randbal trok Merel met 11-7 aan het langste eind.

Het dubbel Piet/Paul zou na enige oefening wel eens een heel sterk duo kunnen worden. Nu kwamen ze tegen Andries en Merel net iets te kort: 11-7, 9-11, 9-11, 8-11.

Dat Peter Kiel echt een topper is liet hij zien tegen Piet. Hoewel de eerste game erg spannend verliep, was het Peter die na drie games de gladiolen kreeg uitgereikt: 11-13, 3-11, 6-11. Halverwege de wedstrijd en een tussenstand van 1-4 was voor Team 8 toch wel enigszins teleurstellend te noemen. En dat werd nog een tikkeltje teleurstellender door de afgang van Eef tegen Andries: 9-11, 4-11, 2-11. Het was zo’n wedstrijd waar het spel van de ene speler de andere speler totaal niet ligt.

Paul liet daarna weer zien dat hij in potentie een goede derdeklasser zou kunnen zijn. Met goed spel van beide zijden liet hij Merel met lege handen staan: 12-10, 12-10, 11-7 was het resultaat van deze spannende partij. Zou Eef daar misschien door gemotiveerd zijn in zijn laatste partij tegen Peter ? Je zou het haast denken. Was de eerste game een prooi voor het jonge damster talent, de tweede ging toch wel verrassend naar Eef, die vrij goed voor zijn doen de services van zijn technische linkshandige tegenstander kon lezen. Omdat er door hem consequent niet werd geschoven op een service met topspin en wel op een service met backspin, ontstonden er een fors aantal fraaie slagenwisselingen. Eef verknalde enkele goede kansen door de door Peter heel knap van ver van de tafel met topspin geslagen hoge ballen in het net te smashen. Maar pas in de vierde game gaf Eef zich gewonnen: 7-11, 12-10, 7-11, 4-11.

Piet had niet veel moeite met het spel van Merel. Na winst in de eerste twee games werd hij zoals zo vaak in een dergelijke situatie opeens een game lang erg onstuimig, waar weet dit in de daarop volgende game(s) bijna altijd weer goed te maken: 11-4, 13-11, 6-11, 11-7. Het slot van deze geslaagde avond was het treffen tussen Paul en Andries. Het leek een walk over te worden voor Paul, die op soevereine wijze op een zege afstevende: 11-7, 11-6. Maar opeens stokte de machine bij Paul en Andries maakte er dankbaar gebruik van: een herrijzenis met 8-11, 3-11. Vooral de vierde game voorspelde niet veel goeds voor Paul. Maar Paul herrees als een “Phoenix out of the ashes” en maakte met 11-9 een einde aan deze vermakelijke partij.

Al met al een nederlaag met 6-4, maar het mag duidelijk zijn dat Team 8 er best tevreden mee is. Veel meer had er ook niet ingezeten, hoewel het verlies van Paul met 11-9 in de vijfde game tegen Peter voor hetzelfde geld winst voor Paul had kunnen zijn. Maar ja, bijna is niet helemaal.

Volgende week op deze plaats weer een verslag van het wel en wee van Team 8 in hun strijd tegen de onderste plaats in klasse 3C.

Vrijdagavond 28 september, team 8 staat voor de moeilijke taak om tegen koploper DOTO 4 voldoende punten te scoren om van de laatste plaats af te komen. Na de openingspartij van a tegen x stond team 8 echter zowaar met 1-0 voor. a had weinig last van de armen als molenwieken van x en klaarde de klus in 4 games: 13-11, 5-11, 11-5 en 12-10. Nee, een verslag schrijven waarmee je geen gedonder met de nieuwe wet op de privacy kunt krijgen is shit. Daarom maar even aan alle spelers gevraagd of zij er geen bezwaar tegen hebben om met naam te worden genoemd. Dat hadden ze gelukkig niet, zodat ik u kan melden dat het Piet van Gijssel was die ondanks een te onstuimige 2e game de boomlange Durjen van der Velde in het stof liet bijten.

Chris van Boetzelaer had daarna niet echt winstkansen tegen de zeer sterke Kevin Niestijl, die zijn kwaliteiten al eens in de 2e klasse heeft gedemonstreerd. De cijfers: 6-11, 5-11, 11-8, 8-11.  Het spel van Chris maakte echter wel indruk en bood perspectieven voor de overige partijen.

Tegen de oude rot Onno Bosman won Eef Schuls zeer verrassend de eerste game met 11-9. Onno zette met twee keer 11-6 alles weer in de juiste verhoudingen. Maar de wonderen zijn de wereld zeker nog niet uit als je ziet hoe Eef na een bijna perfecte 4e game (11-6) een totaal onverwachte 5e game uit het vuur sleepte. Soeverein tikte en schoof Onno zich naar matchpoint bij 10-5. Houdini zou jaloers geweest zijn als hij had gezien hoe de zege toch nog bij de dolblije GTTC-er terecht kwam (13-11).

Het dubbelspel heeft Team 8 tot nu toe maar weinig opgeleverd. En ook nu waren Piet en Chris niet in staat om er iets leuks van te maken en zij lieten de eer met 5-11, 11-13 en 3-11 aan Kevin en Durjen. Maar de tussenstand van 2-2 was een pleister op de wonde.

In een van de beste partijen die ik ooit van Chris heb gezien versloeg hij Durjen (die ook vele malen zijn bewondering uitsprak over de prachtige scores van Chris) in 3 games. Was de eerste nog spannend (12-10), in de tweede liet hij zijn wanhopige tegenstander alle hoeken van de tafel zien (11-2). Tot 8-2 verliep de derde game al net zo, tot een opleving van Durjen de spanning even terug bracht en er opeens 10-10 op het scorebord stond. Verder liet Chris het echter niet komen (12-10).

Piet kreeg tegen Onno vrij snel door hoe hij  moest reageren op de extreem sterke backspin van zijn tegenstander. Na 11-6, 7-11, 11-8 en 11-5 kon Piet zijn tweede zege van de avond in zijn zak steken en schonk hij Team 8 een zeer verrassende 4-2 tussenstand. De partij tussen Eef en Kevin was er eentje met een zeer zichtbaar klassenverschil. Alleen in de derde game trad er enige gewenning op en werd de vreemde service van de DOTO-er wat vaker terug gebracht. Maar meer dan 5-11, 3-11 en 8-11 zat er tegen de consequent om zijn forehand lopende Soebboerder (stond achter op zijn shirt) niet in.

Chris zette zijn opmars voort, nu tegen Onno, die ook niet het juiste wapen vond om hem serieus te bedreigen. Het op een snelle 3-gamer afstevenende duel kende in de 3e game even een onverwachte opleving van Onno, maar met 11-5, 11-9, 10-12 en 11-7 liet Chris zien dat alleen hij recht had op de overwinning.

De tweede 5-gamer van de avond kwam wederom op naam van Eef, in dit geval tegen Durjen. En weer werd het een thriller, met winstkansen voor de outsider tot 8-9 in de 5e game. Daarvoor wisselden de kansen voortdurend en na 11-9 8-11, 7-11 en 11-6 hadden beiden precies even vaak gescoord. Maar bij genoemde stand van 8-9 miste Eef een zeer kansrijke bal en hij kwam daarna het matchpoint tegen niet meer te boven (8-11). Deze gebeurtenis werd voor mij de aanleiding voor de titel boven dit verslag.

Ook Piet kon tegen Kevin geen potten breken waardoor laatstgenoemde jongeling als enige ongeslagen bleef. Een uitslag van 5-5 is echter zeker niet slecht te noemen en houdt ons in de race om de laatste plaats te ontlopen. Qua verliespunten zijn we niet laatste, maar hoe de werkelijke stand is zal pas blijken als de afgelaste wedstrijd tegen Argus 5 (dat tegen ons geen team op de been kon brengen) is ingehaald. Ik houd u op deze plaats op de hoogte.

 

Om 19.30 uur trad aan de Goudlaan het keurkorps van Vinkhuizen ( bestaande uit Wouter Fokkens, Bart Rozema en Jasper Steringa) aan tegen de achtste keus van GTTC in een drukke zaal waar werd getraind en door recreanten vrij gespeeld. Chris van Boetzelaer liet zich hierdoor niet afleiden en produceerde met Wouter een geweldige openingspartij waar de spanning vanaf droop. De game-standen spreken wat dat betreft voor zich: met 11-9, 8-11, 11-6, 8-11 en 11-8 trok Chris aan het langste eind. Piet van Gijssel deed daar tegen Bart nauwelijks voor onder, maar hij dolf na een sneu verloren 3e game het onderspit met 11-6, 4-11, 13-15, 12-10 en 7-11. Eef Schuls, die sinds de voorjaarscompetitie amper een batje had aangeraakt, begon desastreus tegen Jasper: een achterstand van 1-7 tegen het jonge talent (rating 1035) gaf weinig uitzicht op een dragelijke uitslag. Maar een geslaagde service-variant deed wonderen en ondanks zijn lage rating (842) was het toch Eef die de game won (11-9). Jasper kon zich herstellen en sleepte de volgende games binnen met 11-7 en 11-4. Door steeds beter te gaan spelen bracht Eef zijn jonge opponent aan het wankelen door de 4e game te winnen (12-10) en in de beslissende game pas na 8-8 zijn Waterloo te vinden. Een netbal maakte met 11-8 een einde aan dit heerlijke duel.

Het Vinkhuizen-dubbel Bart en Jasper kon alleen in de tweede game een overtuigende claim op setwinst leggen; de overige games werden met minimaal verschil beslist: met 11-13, 5-11, 11-9 en 9-11 waren Chris en Piet (weer) dicht bij een punt. Chris speelde zijn tweede partij (tegen Bart) met nog meer overtuiging dan zijn openingspartij. Hij gunde Bart geen enkele game: 11-8, 16-14 en 11-8 stond er op het scorebord toen de kruitdampen waren opgetrokken. Halverwege:  3-2 in het voordeel van Vinkhuizen. Maar niemand zou vreemd hebben opgekeken als het 3-2 of zelfs 4-1 voor Team 8 had gestaan. Maar aan dit soort uitspraken heb je natuurlijk niets. Ze zullen snel worden vergeten, want het gaat uiteindelijk om de harde cijfers.

En hard waren de cijfers voor Team 8 in de volgende 4 partijen. Eef had weinig verweer tegen service van Wouter, vooral in de eerste game: 1-11, 8-11 en 7-11. Piet had het tegen Jasper onverwacht erg moeilijk. Toen bij een val van Piet een krakend geluid te horen was, vreesden we het ergste. Maar het was zijn batje waar een half handvat van was afgebroken. Meer dan een game wist Piet niet binnen te halen, mede omdat hij volhardde in keihard te slaan: 5-11, 5-11, 11-7 en 5-11 was zijn schamele oogst. Eef, die ruim een jaar geleden nog eens van Bart had gewonnen, bleef nu kansloos. Vooral een voor hem problematisch scala services waren hieraan debet: 5-11, 5-11, 7-11.

De anders altijd zo koelbloedige Chris deelde opeens in de malaise. Gedurende de eerste en de eerste helft van de tweede game stond hij onherkenbaar te spelen. Hoewel hij zich daarna wist te herpakken, was dit net niet genoeg om Jasper van setwinst af te houden: 4-11, 8-11, 12-14.

Zo dreigde een goede start van de avond te eindigen in een een teleurstellend eindresultaat. “Dat zullen we dan wel eens zien” moet Piet gedacht hebben. De op papier veel sterkere Wouter kreeg totaal geen vat op het opeens bijna foutloze spel van onze hardhitter. In het bijzonder Piet’s service leverde hem de nodige problemen op. Met 11-7, 11-5 en 11-9 toonde Piet dat er in deze competitie nog terdege rekening met hem dient te worden gehouden.

Een iets geflatteerde nederlaag met 7-3 was achteraf voor Team 8 enigszins teleurstellend te noemen. Volgende week komt Batswingers 3 op bezoek. Zou Team 8 (met Axel Jellema voor Eef)  zich dan kunnen revancheren ? U leest het op deze plaats.

Op de site van NTTB-Noord staan alle gegevens van de najaarscompetitie 2018: 

In welke klasse speelt mijn team ?

Wie zijn mijn tegenstanders ?

Wat zijn de speeldata ?

Maar eerst : een fijne vakantie gewenst.

Groet,

Eef Schuls.

404

Deze pagina is niet gevonden. Klik Hier om terug te gaan naar de homepagina