Op zondag 23 augustus waagde de woensdagavondborrelclub zich naar het Noorderzon. De tafeltennisbatjes werden opzij gegooid en de stoute (dans)schoenen aangetrokken. Er werd namelijk eerder geconcludeerd dat het voetenwerk toch wat vastgeroest was na de zomerstop, dus werd in het Noorderzon een uitstekende mogelijkheid gezien om dit te optimaliseren voor de competitiestart.

Na de nodige versnaperingen en hydraterende middelen (laten we het houden op goudgele energiedrankjes met een iets te opvallende schuimkraag… iets met Texel of zo?) ondergingen de stijve harken een workshop “basic grooves van hiphop en amapiano”. Onder scherp toezien van Tara en Fortune werden de dynamische pasjes van de Zuid-Afrikaanse amapiano ontdekt. Ondanks dat er op voorhand in de beschrijving stond dat ingewikkelde choreografieën niet aan bod kwamen, was duidelijk te merken dat dit gemêleerde gezelschap zich beter raad weet met een wit plastic balletje. Binnen amapiano bestaat er geen top- of backspin, maar wordt het effect louter gegenereerd door losse heupen en soepele benen. Dit was even wennen.

“Binnen amapiano bestaat er geen top- of backspin – het effect komt puur uit losse heupen en soepele benen.”

Als ware dansveteraan en nestor van de groep nam Hessel het initiatief, maar kwam al gauw in verwarring van de in sneltreinvaart voorbijgaande danspassen. Dit was toch wat andere koek dan de vertrouwde “backhand-midden-backhand-forehand”. Voor Hessel valt er dus de komende weken nog veel bij te spijkeren, maar door zijn vertrouwde EM2-dansavonden zal zijn voetenwerk snel “boven Jan zijn”.

Voor Kai was deze exotische dansworkshop een harde confrontatie. Waarbij hij het liefst twintig meter achter de tafel staat te hakken, moest er nu uit een ander vaatje getapt worden. Snelle reacties en flitsende bewegingen zijn zeker niet zijn ding. Hij probeerde zelfs zijn specialiteit “tijdrekken” nog uit de kast te halen, maar het mocht niet baten. In tafeltennistermen gezegd was het een snelle 3-0-nederlaag. Misschien is een trage Engelse wals wat meer geschikt voor een statische verdediger.

Léa besloot de benen toch wat te sparen, maar zorgde voor de nodige support vanuit de zijkant. Iets in de trend van “de beste stuurlui staan aan wal”. Waar eerder hoge verwachtingen werden geschept door haar Rock ’n’ Rolldanservaring, kwam de kijker echter bedrogen uit. Desondanks kwamen vanuit haar nadien tactisch scherpe analyses naar boven, een veelbelovend iets voor komende competitiewedstrijden waar haar team veel waarde aan kan hechten. Deze rol als teamcoach en goede support kwam eveneens naar boven door haar constante toevoer van Texelse energiedrankjes, zodat het dansteam zich geen zorgen hoefde te maken over uitdrogingsverschijnselen.

De enige die dansend goed uit de verf kwam was Evi. Door haar Griekse traditionele danservaring was deze Zuid-Afrikaanse dans een eitje… eigenlijk een soort sirtaki deluxe. Zo het niet ware dat zij als enige van dit gezelschap geen tafeltennisser is. Misschien valt er ergens een kleine correlatie te bespeuren.

“Je verwacht van tevoren veel, en speelt dan in de wedstrijd zelf enorm slecht – om je te herpakken is een kunst die veel oefening vereist.”

Na de workshop werd op het Callistopodium een optreden van een psychedelische rockband bijgewoond, waarbij men met smart wachtte tot de band eindelijk écht losging (wat helaas niet gebeurde) en uit alle macht probeerde te verstaan wat ze zongen om uiteindelijk teleurgesteld af te druipen. Ook dit was een perfect wedstrijdscenario aangezien je tijdens competitiewedstrijden soms van tevoren veel verwacht, terwijl je in de wedstrijd zelf enorm slecht speelt. Om je dan aan te passen en te herpakken is een kunst die veel oefening vereist.

Herpakt werd er in de vorm van Café de Bres (“nothing more, nothing less”) dat tijdens Noorderzon altijd in een “silent disco” verandert. Terwijl de helft van de groep hun warme nestje opzocht, dansten Kai en Hessel tot in de vroege ochtenduurtjes door.

Reflecterend op de avond heeft eenieder wijze tafeltennislessen geleerd. Van verbeterd voetenwerk tot tactisch inzicht, van afdruipen tot doorpakken. En ja, beste lezer, dit kan ook zonder “Falkenberg”, “3 services” of “Vlinder”-oefeningen worden bereikt.